19 مقاله — صفحه 1 از 2
دره بزرگ ممکن است به مکانهای مختلفی در کانادا و ایالات متحده اشاره داشته باشد. از جمله این مکانها میتوان به دره بزرگ در آلبرتا، کانادا، و همچنین مناطقی در کالیفرنیا و پنسیلوانیا اشاره کرد. علاوه بر این، دره بزرگ نام یک سریال تلویزیونی آمریکایی و یک کشتی ماهیگیری آلاسکایی نیز بوده است.
کشتی جَنوس در سال ۱۸۱۰ در نیویورک ساخته شد. این کشتی بین سالهای ۱۸۱۹ تا ۱۸۲۰، زنان محکوم را به پورت جکسون منتقل کرد. پس از آن، به شکار نهنگ پرداخت و سالهایی را بین فالموث و کِبِک در رفتوآمد بود. آخرین رکورد این کشتی در سال ۱۸۳۲ ثبت شده است.
محوطه کشتیرانی دولوث، تاسیسشده در ۱۹۰۳، یک تاسیسات بندری فدرال در مینهسوتا است که منابع سپاه مهندسین ارتش آمریکا (USACE) را برای نگهداری بنادر دولوث و سوپریور در خود جای داده است. این محوطه در ۱۹۹۵ به دلیل اهمیت تاریخی در زمینههای مهندسی، حملونقل و توسعه اجتماعی در فهرست اماکن تاریخی ملی ثبت شد.
کشتی یوسف کا، که در ابتدا با نام چلنجر نروژی در سال ۱۹۷۸ ساخته شد، مالکیتهای متعددی را تجربه کرده است. این کشتی توسط شرکتهای مختلف از جمله نریان لاین، اوت آفریقا لاین، مداورینت شیپینگ و در نهایت کرتا کارگو لاینز خریداری شده است. در سال ۲۰۰۶، به دلیل مشکلات حقوقی مربوط به دستمزد خدمه، در دوبلین توقیف شد، اما پس از حل مسئله، به فعالیت خود ادامه داد.
وِزر، کشتی اقیانوسپیمایی بود که در سال ۱۸۶۷ برای شرکت نورت جرمن لوید ساخته شد. این کشتی در مسیرهای بینالمللی از جمله برمن به نیویورک فعالیت داشت. پس از فروش به ایتالیا در ۱۸۹۶، به سراواله تغییر نام داد و در همان سال در جنوا اسقاط شد.
این مقاله به بررسی فهرستی از کشتیهایی میپردازد که در سال ۲۰۱۰ به آب انداخته شدهاند. این فهرست به صورت زمانی مرتب شده و شامل انواع کشتیهای تجاری، نظامی و تفریحی است.
کنت دی ساوویا، کشتی اقیانوسپیمای ایتالیایی ساختهشده در ۱۹۳۲، با ویژگیهای نوآورانهای مانند تثبیتکنندههای ژیروسکوپی برای کاهش نوسانات دریا، طراحی مدرن داخلی و نقش مهم در حملونقل دریایی ایتالیا شناخته میشود. این کشتی پس از جنگ جهانی دوم در ۱۹۵۰ اسقاط شد.
خط کشتیرانی کاملیا شرکت مشترک ژاپنی-کرهای است که با کشتی مسافربری-باربری «نیو کاملیا» بنادر هاکاتا و بوسان را به هم متصل میکند. این مسیر آبی تنها بخش فریبورتی بزرگراه قارهای AH1 محسوب میشود.
کلاس استار شامل پنج کشتی مسافربری-باربری (Ro-pax) است که توسط شرکت فینکانتیری ایتالیا برای شرکت فینلاینز ساخته شدهاند. این کشتیها در مسیرهای فنلاند به آلمان و سوئد به آلمان مورد استفاده قرار میگیرند. بیشتر این کشتیها با تأخیر نسبت به برنامهریزی اولیه تحویل داده شدند.
کشتی مسافربری کوئینیتسا، ساخته شده در ۱۹۷۷، یکی از کشتیهای شرکت بیسی فریز (BC Ferries) است. این کشتی ابتدا تحت مدیریت وزارت حملونقل بریتیش کلمبیا فعالیت میکرد و پس از آن به ناوگان بیسی فریز منتقل شد. کوئینیتسا با ظرفیت ۵۰ خودرو، در مسیرهای مختلفی از جمله جزیره گابریولا، جزیره دنمن و جزیره سالت اسپرینگ خدمت کرده است.
کشتیهای نوع C6، طراحیشده توسط اداره دریایی ایالات متحده (MARAD)، نماد تحول از حمل بار فلهای به کانتینریزه هستند. این کشتیها با تبدیل ۱۱ فروند از کلاس Mariner (نوع C4) و ساخت ۸ کشتی جدید، نقش مهمی در تاریخ حملونقل دریایی ایفا کردند. تا نوامبر ۲۰۲۰، تنها ۳ فروند از این کشتیها در ناوگان ذخیره دفاع ملی باقی ماندهاند.
کولمن داک (Pier 52) ترمینال اصلی کشتیهای تفریحی در سیاتل، واشینگتن است. این اسکله تاریخی که در ۱۸۸۲ ساخته شد، پس از آتشسوزی بزرگ ۱۸۸۹ بازسازی شد و امروزه بهعنوان پایانه اصلی کشتیهای ایالت واشینگتن فعالیت میکند. این ترمینال دو مسیر به جزیره بینبرج و برمرتون را پوشش میدهد و دارای امکانات مجزا برای کشتیهای مسافربری در Pier 50 است.
