35 مقاله — صفحه 2 از 3
دکتر ورتیکا ناندا، اصلاحگر زندانهای هند و استاد رسانه، با تجربهای غنی در صنعت و دانشگاه، زندگی خود را وقف بهبود شرایط زندانها کرده است. او برنده جایزه استری شکتی پوراسکار و دو بار در کتاب رکوردهای لیمکا ثبت شده است. ناندا بنیانگذار بنیاد تینکا تینکا و مجری پادکست کیسا خاکی کا، تنها پادکست پلیس هند، است.
کنوانسیون ملیت زنان متأهل، معاهدهای بینالمللی است که در سال ۱۹۵۷ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تصویب شد. این کنوانسیون در سال ۱۹۵۸ به اجرا درآمد و تا سال ۲۰۱۳، ۷۴ کشور آن را تصویب کردهاند. هدف اصلی این معاهده، حفاظت از حق زنان متأهل برای حفظ یا تغییر تابعیت خود، مستقل از همسرشان، است.
روگیاتو تورای، فعال حقوق زنان اهل سیرالئون، بنیانگذار جنبش ابتکار آمازون است. او با تجربه تلخ ختنه در کودکی، به مبارزه علیه این سنت مخرب پرداخت. تلاشهای او منجر به غیرقانونی شدن ختنه زنان در سیرالئون شد.
کریستین موهونگایر، سیاستمدار رواندایی متولد ۱۹۷۸، نماینده استان جنوبی در مجلس رواندا و عضو جبهه میهنی رواندا است. او به عنوان رئیس کمیته امور اجتماعی مجلس، نقش مهمی در توانمندسازی زنان و ترویج برابری جنسیتی ایفا کرده است.
راهنما (پیشتر انجمن تنظیم خانواده پاکستان) سازمانی پیشرو در حوزه سلامت باروری و توانمندسازی جامعه است که از سال ۱۹۵۳ فعالیت میکند. این سازمان با تمرکز بر حقوق افراد، به ویژه زنان و دختران، خدمات بهداشتی باکیفیت و مقرونبهصرفه ارائه میدهد. راهنما با اجرای پروژههایی در زمینه پیشگیری از ازدواج کودکان، تنظیم خانواده، سلامت جنسی و باروری، کاهش فقر و فرانشیز اجتماعی، نقش کلیدی در بهبود شرایط اجتماعی و اقتصادی پاکستان ایفا کرده است.
آموزش رسمی زنان در ایران از سال ۱۹۰۷ با تأسیس اولین دبستان دخترانه آغاز شد. با وجود موانع، زنان ایرانی در دهههای اخیر در آزمونهای ورودی دانشگاه و نرخ فارغالتحصیلی پیشتاز بودهاند. با این حال، محدودیتهایی مانند سهمیهبندی رشتهها و تفکیک جنسیتی همچنان وجود دارد.
شورای ملی انجمنهای زنان نیجریه (NCWS) یک سازمان غیردولتی و غیرسیاسی است که از شبکهای از انجمنهای مستقل زنان در نیجریه تشکیل شده است. این شورا با هدف دفاع از مسائل رفاهی زنان در برابر دولت و جامعه فعالیت میکند. با وجود انتقاداتی مبنی بر موضعگیری ملایم در برابر سیاستهای دولتی، NCWS خود را گروهی فشاری برای اصلاح روشهای دولت معرفی میکند.
جنبش مسجدمنهم (#MosqueMeToo) حرکتی است که در آن زنان مسلمان تجربیات آزار جنسی خود را در اماکن مقدس اسلامی، به ویژه در حج، به اشتراک میگذارند. این جنبش الهامگرفته از جنبش منهم است و با هدف آگاهیدهی و مقابله با خشونت جنسی در مکانهای مذهبی شکل گرفته است.
صدف رحیمی، اولین بوکسور زن افغانستان، تاریخساز شد وقتی به المپیک ۲۰۱۲ لندن دعوت شد. او از ۱۴ سالگی با الهام از لیلا علی، بوکس را آغاز کرد و با حمایت خانوادهاش در استادیوم غازی کابل تمرین میکند. با وجود موانع، او به عنوان نمادی از شجاعت و مبارزه برای حقوق زنان شناخته میشود.
حزب زنان روسیه (ZhR) یک بلوک سیاسی در روسیه بود که در پاییز ۱۳۷۲ از ادغام سه گروه زنان تشکیل شد. این حزب با هدف توجه بیشتر به مسائل زنان وارد عرصه سیاست شد و در انتخابات ۱۳۷۲ به طور غیرمنتظرهای ۸.۱٪ آرا را کسب کرد. با وجود موفقیت اولیه، این حزب در انتخاباتهای بعدی با چالشهایی مواجه شد و در نهایت در انتخابات ۱۳۷۸ شرکت نکرد.
سارا فولر ممکن است به چند شخصیت برجسته اشاره داشته باشد: بازیکن فوتبال و ضربهزن آمریکایی متولد ۱۹۹۹، آموزشدهنده ناشنوایان آمریکایی (۱۸۳۶-۱۹۲۷)، و روزنامهنگار و فعال حقوق زنان (۱۸۱۰-۱۸۵۰).
اما زاخسه (۱۸۸۷-۱۹۶۵) فعال سیاسی و فمینیست آلمانی بود که در پارلمان تورینگن عضویت داشت و ریاست سازمان رفاه کارگران (AWO) در این ایالت را بر عهده گرفت. او از خانوادهای فقیر در گوتینگن برخاست و پس از مهاجرت به لایپزیگ، با جنبش کارگری آشنا شد. زاخسه در حزب سوسیال دموکرات آلمان فعال بود و در دوره نازیسم به دلیل فعالیتهای سیاسی دستگیر و به اردوگاه راونسبروک فرستاده شد. پس از جنگ جهانی دوم، در تأسیس مجدد حزب سوسیال دموکرات و ادغام آن با حزب کمونیست نقش داشت.
