کنوانسیون ملیت زنان متأهل
کنوانسیون ملیت زنان متأهل معاهدهای بینالمللی است که در سال ۱۹۵۷ توسط مجمع عمومی سازمان ملل تصویب شد. این کنوانسیون در سال ۱۹۵۸ به اجرا درآمد و تا سال ۲۰۱۳، ۷۴ کشور آن را تصویب کردهاند.
پیشینه
پیش از این کنوانسیون، هیچ قانونی برای حفاظت از حق زنان متأهل در حفظ یا تغییر تابعیت خود، مشابه مردان، وجود نداشت. گروههای حقوق زنان بر لزوم حفاظت قانونی از حقوق شهروندی زنانی که با افراد خارج از کشور یا ملیت خود ازدواج میکردند، تأکید داشتند.
علیرغم تلاشهای گروههای حقوق زنان در اوایل قرن بیستم، جامعه ملل از تصویب قوانینی برای حفاظت از حقوق ملیت زنان خودداری کرد. پس از تأسیس سازمان ملل، مسئله ملیت زنان متأهل به یکی از اولویتهای کمیسیون مقام زن تبدیل شد.
اهداف
این کنوانسیون با هدف رفع تعارضات قانونی در مورد تابعیت زنان ناشی از ازدواج، طلاق یا تغییر تابعیت همسر، تصویب شد. بر اساس این معاهده، زنان میتوانند به انتخاب خود تابعیت همسرشان را پذیرفته یا حفظ کنند، اما این امر الزامی نیست.
اصول کلیدی
- تابعیت زن نباید به طور خودکار تحت تأثیر ازدواج با فردی از ملیت دیگر قرار گیرد.
- تغییر تابعیت همسر نباید مانع حفظ تابعیت زن شود.
- روالهای ویژهای برای زنان جهت اخذ تابعیت همسرشان در نظر گرفته شود.