گروه شش مادهای
گروه شش مادهای (Six Point Group) یک سازمان فمینیستی بریتانیایی بود که لیدی روندا در سال ۱۹۲۱ آن را پایهگذاری کرد. هدف این گروه، تحت فشار قرار دادن دولت برای تغییر قوانین بریتانیا در شش حوزه مشخص بود.
اهداف
شش هدف اولیه و مشخص این گروه عبارت بودند از:
- تصویب قوانین رضایتبخش برای جرایم تعرض به کودکان
- تصویب قوانین حمایتگرانه برای مادران بیوه
- تدوین قوانین مناسب برای مادران مجرد و فرزندانشان
- برابری حقوق سرپرستی برای والدین متأهل
- برابری حقوق معلمان زن و مرد
- ایجاد فرصتهای برابر برای زنان و مردان در خدمات دولتی
بعدها این اهداف خاص به شش اصل کلی برابری زنان ارتقا یافت: برابری سیاسی، شغلی، اخلاقی، اجتماعی، اقتصادی و قانونی.
تاریخچه
لیدی روندا در سال ۱۹۲۱ این گروه را برای احقاق حقوق زنان تأسیس کرد. از ۱۹۲۱ تا ۱۹۲۶، وینیفرید مایو، بازیگر-کارگردان و از سافراژتهای پیشین، دبیر گروه بود. در دهه ۱۹۲۰، این سازمان تلاشهای فعالانهای را برای تصویب پیمان برابری حقوق در جامعه ملل دنبال کرد.
مبارزات این گروه بر اساس اصل برابری مطلق میان زنان و مردان استوار بود. این نوع فمینیسم که به «فمینیسم قدیم» یا «فمینیسم برابریطلب» شهرت داشت، در تقابل با «فمینیسم جدید» یا «فمینیسم رفاهی» سایر گروههای زنان آن دوران (مانند اتحادیه ملی انجمنهای شهروندی برابر) قرار میگرفت؛ گروههایی که به دنبال قوانین حمایتی ویژه و منحصربهفرد برای زنان بودند.
در میان اعضای گروه، علاوه بر سافراژتهای مبارز گذشته مانند دوروتی ایوانز، فلورانس مکفارلین، مونیکا وایتلی، هلن آرچدیل، شارلوت مارش، ترزا گارنت و استلا نیوسام، زنان جوانتری چون وینیفرید هولتبی، ورا بریتن و کارولین هاسلت نیز حضور داشتند. هرچند تعداد اعضای گروه معمولاً کمتر از ۳۰۰ نفر بود، اما گروه شش مادهای در دوران بینجنگها و جنگ جهانی دوم نفوذ سیاسی قابلتوجهی داشت. این گروه با روشهای سنتی قانوناساسی مبارزه میکرد و بخش عمدهای از فعالیتهایش را از طریق نشریه خود، Time and Tide، پیش میبرد. همچنین نمایندگانی به وزرای مربوطه میفرستاد، تجمعات عمومی برگزار میکرد و نامههایی به روزنامههای بزرگ مینوشت.
از سال ۱۹۳۳، این گروه همراه با شورای درِ باز، جنبش برای حق کار زنان متأهل را رهبری کرد. تأسیس شورای اصلاح مالیات بر درآمد و در سال ۱۹۳۸ انجمن زنان متأهل، از دستاوردهای مهم این گروه بود.
در طول جنگ جهانی دوم، گروه شش مادهای روی طیف وسیعی از مسائل مبارزه کرد. آنها به تبعیض حقوقی زنان داوطلب در خدمات دفاع مدنی که تنها دو سوم حقوق مردان را دریافت میکردند، اعتراض کردند. همچنین با تبعیض جنسیتی در غرامتهای مقرر در لایحه مجروحیت شخصی (مقررات اضطراری) ۱۹۳۹ مخالفت کردند. این گروه از ۱۹۴۱ تا ۱۹۴۳ در کارزار برابری غرامت نقش کلیدی داشت و سپس از ۱۹۴۴ برای تضمین برابری حقوق در خدمات دولتی، در کنار شورای درِ باز و انجمن فاست در کمیته کارزار برابری حقوق نماینده داشت.
این سازمان در دوران پس از جنگ نیز نفوذ سیاسی خود را حفظ کرد و در اعتراضاتی شرکت داشت که منجر به اصلاح لایحه اقدامات و اموال زناشویی و افزایش حمایتهای مالی از زنان متأهل شد. هازل هانکینز هالینان که از سال ۱۹۲۲ به گروه پیوسته بود، در دهه ۱۹۵۰ ریاست آن را بر عهده گرفت.
از سال ۱۹۶۷، این گروه نقش فعالی در هماهنگسازی سایر گروههای زنان در مسائل مختلف ایفا کرد. دبیر گروه در دهه ۱۹۷۰ نیز هازل هانکینز هالینان بود. با این حال، از اواخر دهه ۱۹۷۰ به دلیل ناتوانی در جذب زنان جوانتر، رو به افول گذاشت. فعالیت آن در سال ۱۹۸۰ متوقف و در نهایت در سال ۱۹۸۳ منحل شد.
اسناد و آرشیو
آرشیو و اسناد گروه شش مادهای در کتابخانه زنان واقع در دانشگاه متروپولیتن لندن نگهداری میشود (کد مرجع: 5SPG).