صدف رحیمی: اولین بوکسور زن افغانستان در المپیک

Sadaf Rahimi
📅 8 تیر 1405 📄 226 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

صدف رحیمی، اولین بوکسور زن افغانستان، تاریخ‌ساز شد وقتی به المپیک ۲۰۱۲ لندن دعوت شد. او از ۱۴ سالگی با الهام از لیلا علی، بوکس را آغاز کرد و با حمایت خانواده‌اش در استادیوم غازی کابل تمرین می‌کند. با وجود موانع، او به عنوان نمادی از شجاعت و مبارزه برای حقوق زنان شناخته می‌شود.

صدف رحیمی: پیشگام بوکس زنان در افغانستان

صدف رحیمی (تلفظ: سَدَف رَحیمی) اولین بوکسور زن افغانستان است که به المپیک ۲۰۱۲ لندن دعوت شد. او از ۱۴ سالگی، پس از تماشای مسابقه لیلا علی، بوکس را آغاز کرد. مربی او، صابر شریفی، یک بوکسور حرفه‌ای سابق، در حال حاضر ۳۰ دختر و زن جوان افغان را در استادیوم غازی کابل آموزش می‌دهد.

برای تمرین، صدف نیاز به اجازه خانواده‌اش داشت. با وجود محدودیت‌های حقوق زنان در دوران طالبان، خانواده او از تصمیمش حمایت کردند. او سه روز در هفته، هر بار یک ساعت در استادیوم غازی تمرین می‌کند و در خانه نیز به تمریناتش ادامه می‌دهد.

دعوت به المپیک و چالش‌ها

در ۱۷ سالگی، صدف کارت دعوت به المپیک ۲۰۱۲ لندن را دریافت کرد، اما به دلیل نگرانی‌های ایمنی، انجمن بین‌المللی بوکس (AIBA) اجازه شرکت در مسابقات را به او نداد. او همچنین نتوانست برای المپیک ۲۰۱۶ ریو برزیل واجد شرایط شود.

حضور در رسانه‌ها

داستان صدف و دیگر بوکسورهای زن افغان در فیلم مستند «دختران بوکسور کابل» به کارگردانی آرییل نصر و تهیه‌کنندگی آنت کلارک برای هیئت ملی فیلم کانادا به تصویر کشیده شده است.

«من با افتخار برای زنان و افغانستان مبارزه می‌کنم.»
«اولین باری که کسی را زدم در روستایم بود، ۱۱ ساله بودم. او پسر عمویم بود... بعد گفت آنقدر محکم زدم که باید بوکسور شوم!»
«مطمئنم مثل کیسه بوکس زده می‌شوم... چه مدال بگیرم یا نه، به محض ورود به رینگ نمادی از شجاعت خواهم بود.»

جمع‌بندی

صدف رحیمی نه تنها یک ورزشکار، بلکه نمادی از شجاعت و مبارزه برای حقوق زنان در افغانستان است. او با وجود چالش‌های فراوان، توانست نام خود را در تاریخ ثبت کند و الهام‌بخش نسل‌های آینده باشد. داستان او در فیلم مستند «دختران بوکسور کابل» نیز به تصویر کشیده شده است.