6 مقاله
پرونده نیومن تورز علیه رانیِر اینوستمنتز (۱۹۹۲) یکی از موارد مهم در حقوق قراردادهای نیوزیلند است. این پرونده به بررسی راهکارهای قانونی تحت قانون اصلاحات قراردادی ۱۹۷۹ میپردازد، زمانی که یکی از طرفین قرارداد از اجرای تعهدات خود سر باز میزند.
نامهی اطمینان، گاهی نامهی نیت خوانده میشود، پیامی است از یک طرف قرارداد به طرف دیگر که تمایل اولیه برای ورود به تعهد قراردادی را نشان میدهد، بدون اینکه الزامات یک قرارداد الزامآور قانونی را داشته باشد. هدف، ایجاد تعهدی اخلاقی است نه الزام قانونی.
پرونده کپیجیام versus سکورفین، در فوریه ۲۰۰۹ در دادگاه عالی تجدیدنظر آفریقای جنوبی مطرح شد و حکم آن در مارس صادر گردید. این پرونده میتواند آغازگر دورهای نوین در تفسیر قراردادها در آفریقای جنوبی باشد. سکورفین با طرح شکایتی در دادگاه عالی، کپیجیام را به نقض قرارداد متهم کرد. دادگاه پس از بررسی شواهد و شهادت کارشناسان، به نفع شاکیان رأی داد. این پرونده اهمیت نقش دادگاه در تفسیر قراردادها و محدودیت استفاده از شهادت کارشناسان را برجسته کرد.
قانون فروش آفریقای جنوبی، قواعد مربوط به قرارداد فروش را مشخص میکند. این قرارداد، توافقی است که در آن یک شخص متعهد میشود مالکیت کالایی را در ازای دریافت مبلغی به دیگری واگذار کند. این قانون ریشه در قرارداد رومی «امپتیو وندیتیو» دارد و شامل عناصر ضروری مانند رضایت طرفین، وجود کالا و تعیین قیمت است.
قرارداد کامل قراردادی است که برای همه وضعیتهای آینده، حقوق و تکالیف طرفین را مشخص میکند. در عمل، هزینه و محدودیتهای اطلاعاتی باعث ناقص شدن قراردادها میشود و قواعد پیشفرض یا دادگاهها شکافها را پر میکنند.
پرونده موریسون در برابر رابرتسون (۱۹۰۸) یکی از احکام کلیدی در حقوق اسکاتلند است که اصول حقوق عرفی حاکم بر خطای یکجانبه در قراردادها را شکل داد. این پرونده نشان میدهد فریب و تقلب چگونه میتواند یک قرارداد را کاملاً باطل کند.