217 مقاله — صفحه 18 از 19
فوندومنتوم آسترونومیا، دستنویسی تاریخی از جوست بورگی (۱۵۹۲)، الگوریتمهای مبتنی بر مثلثات به نام «کونستویگ» را شرح میدهد که امکان محاسبه سینوسها را با دقت دلخواه فراهم میکند. بورگی با احتیاط فراوان از انتشار عمومی این روش جلوگیری کرد.
ویلیام اچ. برنهام (1855-1941)، روانشناس آموزشی آمریکایی، از پیشگامان ترویج بهداشت روان در نظام آموزشی بود. او معتقد بود با پیشگیری از اختلالات روانی، یادگیری مؤثرتر میشود. برنهام با تأکید بر رشد فردی دانشآموزان و آموزش معلمان، به دنبال ارتقای سلامت روان در محیطهای آموزشی بود.
کرسی ساموئل دیویدسون در مطالعات عهد عتیق، یکی از کرسیهای دانشگاهی در کالج کینگ لندن است که در سال ۱۹۲۵ تأسیس شد و به افتخار ساموئل دیویدسون، پژوهشگر برجسته کتاب مقدس نامگذاری شده است. این کرسی از سال ۱۹۲۶ تا کنون توسط اساتید برجستهای هدایت شده است.
برنارد گینزبورگ (۱۹۲۵-۲۰۱۸)، داروساز و فیزیولوژیست بریتانیایی، با ریشههای مهاجر، تحصیلات خود را در فیزیک آغاز کرد و سپس به بیوفیزیک غشا پرداخت. او در دانشگاههای معتبر لندن و ادینبرو فعالیت داشت و به مقام استادی رسید. گینزبورگ به خاطر تحقیقاتش در زمینه بیوفیزیک غشا شناخته شده است.
هِنریک هِسِلْمان (1874-1943)، استاد سوئدی برجسته در زمینههای جنگلداری، گیاهشناسی و زیستشناسی جنگل بود. او در کاوشهای قطبی مشارکت داشت و از چهرههای علمی برجسته سوئد محسوب میشد.
«همه چیز و بیشتر» اثر دیوید فاستر والاس، تاریخچه بینهایت را با تمرکز بر کار گئورگ کانتور، ریاضیدان قرن نوزدهم و خالق نظریه مجموعهها، بررسی میکند. این کتاب بخشی از مجموعه «کشفهای بزرگ» نشر W. W. Norton است.
فیلیپ دارسی هارت، پژوهشگر برجسته پزشکی بریتانیایی، زندگی پرباری را در ۱۰۶ سالگی پشت سر گذاشت. او با پیشگامی در درمان سل و توسعه پزشکی مبتنی بر شواهد، نقش مهمی در تاریخ علم پزشکی ایفا کرد. هارت همچنین در تحقیقات بیماریهای شغلی معدنچیان و مکانیسمهای بیماریزایی سلولهای میکروبی نقش داشت.
هندریک فان رایخِرسما (۱۸۳۵-۱۸۷۷)، طبیعتشناس، پزشک، گیاهشناس آماتور، نرمتنشناس و ماهیشناس هلندی بود. او پس از خدمت به بردگان آزادشده در سنت مارتین، به جمعآوری و تصویرگری مجموعه گستردهای از گیاهان و جانوران پرداخت.
هنری کراتورن (سال تولد ناشناس - ۶ دسامبر ۱۷۹۷) عضو انجمن سلطنتی بریتانیا بود. عضوی او در سال ۱۷۷۴ توسط لرد لیز، لرد چسترفیلد، لرد لستر، الکساندر ابرت و لرد گرایول پیشنهاد و بلافاصله انتخاب شد.
فرانچسکو ونتريتي (۱۷۱۳-۱۷۸۴) ریاضیدان ایتالیایی بود که در کالج نظامی ورونا تدریس میکرد و در سال ۱۷۷۳ اروسمتر را اختراع کرد. این ابزار برای اندازهگیری دقیق شیب دامنههای کوهی استفاده میشد. آثار او توسط گاتانو مارزآگالیا مورد بررسی قرار گرفت.
هارولد دادفورد وست (۱۹۰۴-۱۹۷۴) بیوشیمیست آمریکایی بود که اولین کسی شد که آمینهاسید ضروری ترئونین را سنتز کرد. او در کالج پزشکی مهاری در تنسی به عنوان مدرس فعالیت میکرد و در ناشویل درگذشت.
آنتونیو سانتوچی (؟–۱۶۱۳) ستارهشناس، نقشهگر کیهانی و سازنده ابزارهای علمی ایتالیایی بود. او در دانشگاه پیزا ریاضی تدریس کرد و به عنوان ستارهشناس و نقشهگر برای دوقلای مادا خدمت کرد. او با انتشار کتاب «تراتاتو delle كومته» در ۱۶۱۱، اولین کسی بود که دنبالهدارها را پدیدهای فرازمینی و نه جویهای هوایی معرفی کرد. کرههای آرمیلاری مشهور او در موزه گالیله فلورانس و اسکوریال مادرید نگهداری میشوند.