166 مقاله — صفحه 12 از 14
در قرن هجدهم، آرشیدوک اتریش، حاکم موروثی هلند، دیپلماتی با عنوان سفیر کبیر (Minister Plenipotentiary) منصوب میکرد تا منافع او را در دربار بروکسل نمایندگی کند. این سفیر نقش واسط بین دربار وین و بروکسل را داشت و مانع از شکلگیری سیاستهای مستقل در هلند میشد. با کاهش تدریجی نقش فرماندار به مقامی تشریفاتی، سفیر کبیر عملاً بالاترین مقام اجرایی در هلند اتریش بود.
گئورگ اشتاتمولر (۱۹۰۹-۱۹۸۵)، مورخ آلمانی و متخصص مطالعات آلبانیایی، در دانشگاه مونیخ ریاست دپارتمان تاریخ را بر عهده داشت. او به خاطر تحقیقاتش در زمینه تاریخ اروپای شرقی و بهویژه تاریخ آلبانی شناخته میشود. اشتاتمولر فرضیههایی درباره منشأ آلبانیاییها و زبان آنها مطرح کرد و موسسه آلبانی را در مونیخ تأسیس نمود.
اتحاد مقدس، ائتلافی نظامی و سیاسی میان قدرتهای سلطنتی اتریش، پروس و روسیه بود که پس از شکست ناپلئون در سال ۱۸۱۵ شکل گرفت. هدف اصلی این اتحاد، مقابله با ایدههای لیبرالیسم و سکولاریسم در اروپا و حفظ نظام سلطنتی و ارزشهای مسیحی بود. این اتحاد تا جنگ کریمه بر اهداف خود تا حدی پایبند ماند، اما در نهایت به دلیل تضاد منافع قدرتها، به ویژه در قبال امپراتوری عثمانی، دچار تزلزل شد.
فردریک اول، ملقب به هونسروکر (۱۴۱۷-۱۴۸۰)، کنت پالاتین زیمرن از سال ۱۴۵۹ تا زمان مرگش بود. او فرزند استفان، کنت پالاتین زیمرن-تسווایبروکن و آنا فون ولدنز بود و در سال ۱۴۴۴ قلمرو پدرش بین او و برادرش لویی تقسیم شد. فردریک با مارگارت فون خِلدر ازدواج کرد و صاحب فرزندان متعددی شد که برخی از آنها مناصب مذهبی مهمی را بر عهده گرفتند.
این متن ترجمهای روان از قانون اساسی شهر آزاد و هانسی هامبورگ است که تاریخچه، ساختار نهادها و نکات کلیدی آن را به زبان ساده و حرفهای توضیح میدهد.
دوکنشین زاکسن-آیزنبرگ، یکی از قلمروهای خاندان وِتین بود که در سال ۱۶۸۰ برای کریستیان، پسر دوک زاکسن-گوتای، تأسیس شد. این دوکنشین پس از مرگ بدون وارث او در سال ۱۷۰۷، به زاکسن-هیلدبورگهاوزن واگذار شد.
جان چارلز بکویت، افسر برجسته ارتش بریتانیا، با وجود جراحت در نبرد واترلو، زندگی خود را وقف کمک به جامعه والدنس در شمال ایتالیا کرد. او با تأسیس مدارس و بیمارستان، نقشی حیاتی در بهبود زندگی و آموزش این اقلیت مذهبی ایفا نمود.
جنبش استقلال سیسیل (MIS) یک سازمان فرهنگی جداییطلب بود که در سال ۲۰۰۴ با هدف جدایی سیسیل از ایتالیا تأسیس شد. این جنبش ریشه در حرکتی مشابه در سال ۱۹۴۳ به رهبری آندریا فینوکیارو آپریله داشت.
مقاله به بررسی قبیله پومرانیاییها، یکی از قبایل اسلاو غربی میپردازد که از قرن پنجم تا ششم میلادی در سواحل دریای بالتیک ساکن شدند. زبان، ریشهیابی نام، پیشینه تاریخی، دوران پرتلاطم قرون ۱۰ تا ۱۲ میلادی، مسیحیسازی و در نهایت سرنوشت این قبیله و نوادگان مستقیم آنها مورد بحث قرار گرفته است.
ژان دوم دو لانوآ (۱۴۱۰-۱۴۹۳)، اشرافزادهای از شهرستان اِینو، نقشی کلیدی در سیاستهای هلند بورگونی ایفا کرد. او که فرزند و نواده جنگجویان آژینکورت بود، در جوانی سابقه نظامی درخشانی داشت و بعدها به مقام استاتهولدر (فرماندار) مناطق مهمی چون هلند و زیلاند منصوب شد. لانوآ با فیلیپ نیکو و سپس لویی یازدهم فرانسه روابط نزدیکی داشت که گاهی به قیمت موقعیتش در هلند تمام میشد. او همچنین در سرکوب شورش گنت و مذاکرات مهمی چون پیمان آراس نقش داشت.
هسن-هومبورگ، ایالتی در امپراتوری مقدس روم و کنفدراسیون آلمان بود که در قرن هفدهم شکل گرفت. این ایالت کوچک با وجود فراز و نشیبهای سیاسی و ادغامهای موقت، سرانجام در سال ۱۸۶۶ به پروس پیوست و امروزه بخشهایی از آن در ایالتهای هسن و راینلاند-فالتس آلمان قرار دارد.
مقاله به دو دوره حضور ارتش بلژیک در مناطق اشغالی پس از جنگ جهانی اول و دوم میپردازد. این حضور در قالب "ارتش اشغالگر بلژیک" در راینلند (1918-1929) و در آلمان (1946-1955) رخ داده است.
