8 مقاله
لوکوموتیو فرلی نوعی لوکوموتیو بخار مفصلی است که چرخهای محرک آن روی تراکهای چرخشی قرار دارند. این طراحی دوطرفه، وزن را بهینهسازی کرده و نیاز به چرخگردان از بین میرود. اگرچه امروزه فقط در راهآهنهای تاریخی استفاده میشود، مفهوم آن در لوکوموتیوهای دیزلی و برقی مدرن همچنان زنده است.
ایستگاه راهآهن برکلی، وابسته به خط اچیسن، توپیکا و سانتافه، از ۱۹۰۴ تا دهه ۱۹۵۰ فعال بود و امروز ساختمان آن به مدرسه خصوصی تبدیل شده است.
راهآهن مرکزی جورجیا مسیرهایی تاریخی از میکن تا ساوانا را در اختیار دارد و اکنون زیرمجموعه شرکت جینسی اند وایومینگ است. این شبکه با ارتقای زیرساختها، خود را با استانداردهای خطوط درجه یک همسو کرده است.
کلاس E6 لوکوموتیوهای بخار تانک چرخآرایش ۰-۶-۲تی بود که رابرت بیلیتون برای جابجایی بارهای سنگین در مسیرهای کوتاه و میانبُرد طراحی کرد. این لوکوموتیوها در سال ۱۹۰۴ معرفی شدند و نسخه ارتقایافته کلاس ایفای موفق بودند.
راهآهن ترمینال مونت ورنون (MVT) در شهر مونت ورنون ایالت واشینگتن واقع شده و بر روی مسیرهای تاریخی شرکت راهآهن بینشهری Pacific Northwest Traction Company فعالیت میکند. این راهآهن نقش مهمی در اتصال به خط اصلی BNSF Railway دارد.
ایستگاه راهآهن درامگلوک، واقع در حومه شرقی آیردری اسکاتلند، از سال ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۰ فعال بود. این ایستگاه، پایانه شرقی خط نورث کاید بود و در سال ۲۰۱۰ به دلیل پروژه توسعه خط راهآهن آیردری به بثگیت تعطیل شد.
ایستگاه راهآهن لاستوک گرالم در چشر انگلستان، بخشی از خط مید-چشر است. این ایستگاه که در سال ۱۸۶۳ افتتاح شد، شاهد تحولات بسیاری از جمله تغییر نام، تعطیلی بخش بار و بازسازی بوده است. امروزه خدمات منظم و رو به رشدی را به مسافران ارائه میدهد.
کلاس S خط بالتیمور و اوهایو شامل سه زیرکلاس از لوکوموتیوهای بخار ۲-۱۰-۲ بود که بین سالهای ۱۹۱۴ تا ۱۹۲۶ توسط کارخانههای Baldwin و Lima ساخته شدند. این ماشینآلات باربری با لقب «ششهای بزرگ» شناخته میشدند و هیچکدام از آنها به dungeon نماند.
