81 مقاله — صفحه 3 از 7
دکتر دونال اف. ارلی، روانپزشک ایرلندی، در سال ۱۹۱۷ در راسکامن متولد شد و در ۲۰۰۴ در بریستول درگذشت. وی در سال ۱۹۴۱ از کالج جراحان دوبلین فارغالتحصیل شد و از دهه ۱۹۵۰ به عنوان مشاور روانپزشکی در بیمارستان گلنساید فعالیت کرد. او بنیانگذار موزه گلنساید و مشاور سازمان بهداشت جهانی در زمینه توانبخشی صنعتی بود.
ویلیام کمپبل مکلین (۱۸۱۱–۱۸۹۸)، جراح ارشد خدمات پزشکی هند، بنیانگذار دانشکده پزشکی حیدرآباد (بعداً کالج پزشکی عثمانیه) بود. او بهعنوان استاد پزشکی نظامی در مدرسه پزشکی ارتش نتلی خدمت کرد و در بهبود شرایط سلامت سربازان نقش داشت. مکلین با تغییر رژیم غذایی، دیابت Nizam حیدرآباد را درمان کرد که منجر به تأسیس دانشکده پزشکی شد.
مرکز رشد والتر ای. فرنالد، قدیمیترین مؤسسه عمومی در نیمکره غربی برای افراد با معلولیتهای رشدی، ابتدا به عنوان یک ساناتوریوم ویکتوریایی تأسیس شد و بعدها به نمادی از جنبش اوژنی در آمریکا تبدیل شد. این مرکز شاهد آزمایشهای پزشکی جنجالبرانگیز و اصلاحات قانونی در زمینه حقوق افراد معلول بود.
بیمارستان کودکان سیفیلد، یکی از بناهای تاریخی ردهب در اسکاتلند، عمارتی بود که از خانهای شخصی به بیمارستان تبدیل شد و پس از دههها خدمترسانی، در سال ۱۹۹۱ تعطیل گردید.
کلود پوتو (۱۷۲۴-۱۷۷۵) جراح و مخترع فرانسوی بود که در لیون متولد و درگذشت. او بهعنوان جراح ارشد در بیمارستان اوتلدیه لیون فعالیت کرد و به ترویج واکسیناسیون آبله پرداخت. پوتو با ارائه روشهای نوین در جراحی و توجه به بهداشت بیمارستانها، پیشگام کنترل عفونت بود.
دونالد هندرسون، پزشک و اپیدمیولوژیست آمریکایی، رهبری برنامهای ۱۰ ساله را بر عهده داشت که منجر به ریشهکنی آبله در سراسر جهان شد. او همچنین برنامههای واکسیناسیون کودکان را در سطح بینالمللی راهاندازی کرد. هندرسون به عنوان رئیس دانشکده بهداشت عمومی جانز هاپکینز و مشاور ارشد در زمینه آمادگی سلامت عمومی در برابر حملات بیولوژیک و بلایای طبیعی فعالیت داشت.
گوتفرید ناکه، پزشک و جراح آلمانی، بهخاطر اختراع مایعی برای مومیاییسازی مشهور است. او در ونزوئلا زندگی کرد و دهها جسد را در آزمایشگاهش مومیایی کرد، از جمله خودِ او. ناکه بهخاطر خدمات پزشکی به فقرا و مبارزه با شیوع وبا مورد احترام بود.
آباشانتوس، پزشک یونانیتبار اهل لیون (لوگدونوم) در سده دوم میلادی، بهواسطه داروی ضدسم مارش شناخته میشود. گالن، پزشک نامدار رومی، بارها از او یاد کرده و نسخه دارویی او را حفظ کرده است. هویت دقیق او بهدلیل شباهت نام با یک آزادشده آگوستوس، همچنان مبهم است.
ورقههای تشریحی متحرک، تصاویری خلاقانه از بدن انسان هستند که با استفاده از لایههای متحرک، ساختار داخلی اندامها را به نمایش میگذارند. این ابزار آموزشی از قرن شانزدهم میلادی ظهور کرد و با برچسبگذاری اعضای بدن، درک آناتومی را برای دانشجویان غیرحرفهای آسانتر ساخت.
بیمارستان رویال ساوت سیدنی در منطقه زتلند سیدنی، استرالیا واقع بود. این بیمارستان در سال ۱۹۱۳ با ۲۵ تخت تأسیس شد و بعدها به ۱۱۰ تخت گسترش یافت. در سال ۱۹۷۶، ساختمانهای آجری جدید ساخته شد و بیمارستان بر خدمات توانبخشی، ارتوپدی و بهداشت جامعه تمرکز کرد. در نهایت، در سال ۲۰۰۳ بسته شد و زمین آن به شورای شهر سیدنی واگذار گردید.
اولین همهگیری جهانی وبا (۱۸۱۷-۱۸۲۴) که به نام وبای آسیایی نیز شناخته میشود، از نزدیکی کلکته آغاز شد و سراسر جنوب و جنوب شرق آسیا، خاورمیانه، شرق آفریقا و سواحل مدیترانه را درنوردید. این بیماری میلیونها قربانی گرفت و توجه اروپاییان را به خود جلب کرد. این همهگیری، اولین مورد از سلسلهای از شیوعهای وبا در قرن ۱۹ و ۲۰ بود که آسیا و اروپا را تحت تأثیر قرار داد.
پسیلوسیب کایرولسنس، معروف به قارچ زمینلغزش، نوعی قارچ روانگردان است که حاوی سیلوسیبین و سیلوسین به عنوان ترکیبات اصلی فعال است. این قارچ احتمالاً توسط آزتکها مورد استفاده قرار میگرفته و امروزه توسط شمنهای مازاتک به دلیل خواص معنویاش مصرف میشود. این قارچ در خاکهای گلآلود و آفتابگیر رشد میکند و به دلیل تغییر رنگ سریع به آبی هنگام لمس، شناسایی آن آسان است.
