217 مقاله — صفحه 17 از 19
هارولد استنلی رووز (۱۹۰۵-۱۹۷۴)، ریاضیدان انگلیسی و استاد دانشگاه لیدز، به خاطر توسعه مفهوم فضاهای همساز موضعی شناخته میشود. او سوابق درخشانی در دانشگاههای آکسفورد، ادینبرو، پرینستون و لیدز داشت و از اعضای فعال انجمنهای ریاضی لندن و ادینبرو بود.
ساختمان آزمایشگاه جی. تی. پترسون (PAT)، یکی از بناهای پردیس دانشگاه تگزاس در آستین، در سال ۱۹۶۷ تکمیل شد و به عنوان مرکزی برای فعالیتهای علمی و تحقیقاتی این دانشگاه شناخته میشود.
جایزه نوبل شیمی، یکی از پنج جایزه نوبل، سالانه توسط آکادمی سلطنتی علوم سوئد به دانشمندان برجسته اهدا میشود. نامزدها ۵۰ سال بعد عمومی میشوند و تاکنون نام بیش از ۶۰۰ دانشمند در فهرست نامزدها قرار گرفته است.
سینتیا هال، دانشمند برجسته هستهای آمریکایی و متخصص سمشناسی، نقشی کلیدی در پروژه منهتن در آزمایشگاه ملی آرگون ایفا کرد. او یکی از معدود دانشمندان زن سیاهپوست در این پروژه بود و تحقیقاتش به درک بهتر اثرات سموم و پادزهرهای پرتوزایی کمک شایانی کرد.
جان ریچاردسون، پژوهشگر آکسفورد، با انتشار نخستین واژهنامه فارسی-عربی-انگلیسی در سال ۱۷۷۸، گامی بلند در مطالعات شرقشناسی برداشت. اثر او در دستور زبان فارسی نیز با همکاری سر ویلیام جونز، بنیانگذار مطالعات زبانشناسی فارسی در غرب شد.
ویلیام تیوبالد (1829-1908)، م returned و طبیعتشناس برجسته، عمر حرفهای خود را وقف مطالعه و طبقهبندی خزندگان و نرمتنان هند بریتانیا کرد. او با نگارش آثار مهمی چون «فهرست توصیفی خزندگان هند بریتانیا» و پژوهشهای گسترده در زمینه صدفهای آب شیرین، میراثی ارزشمند از خود بر جای گذاشت.
سلوا ناصر، نخستین زن لبنانی با مدرک دکترا در فیزیک، عمر خود را وقف علم و آموزش کرد. او از پیشگامان فیزیک هستهای در لبنان بود و نقش مهمی در توسعه علمی این کشور ایفا نمود.
ویلم مایِر (۱۹۲۳ – ۲۰۰۳)، گیاهشناس و گردآورنده گیاهان برجسته هلندی بود. او پس از تحصیل در آمستردام، به جاوه رفت و در هرباریوم بوگور مشغول به کار شد. مایِر سالها در اندونزی به تدریس گیاهشناسی پرداخت و سپس به آمریکا مهاجرت کرد و تا پایان عمر در دانشگاه کنتاکی به فعالیت علمی ادامه داد.
فرانتس نیکولاس فینک (۱۸۶۷-۱۹۱۰)، زبانشناس آلمانی، به پژوهش در گویشهای دورافتاده زبانها، بهویژه گویش ایرلندی جزایر آرون و زبانهای قفقاز شهرت داشت. او همچنین گرامر زبان ارمنی را تدوین کرد.
این مقاله فهرستی از برجستهترین شخصیتهای علمی، مهندسی، پزشکی و حقوقی است که در سال ۱۷۲۶ به عضویت انجمن سلطنتی لندن درآمدند. با نامها و تخصصهایشان آشنا شوید.
ترنس کیل، نویسنده و استاد برجسته دانشگاه کالیفرنیا، لسآنجلس (UCLA) است. او در تقاطع مطالعات آفریقایی-آمریکایی، مطالعات اجتماعی-ژنتیکی و تاریخ علم تخصص دارد. تحقیقات او بر چگونگی تبدیل تفکر مسیحی به علم نژادی و تأثیر آن بر جوامع تمرکز دارد.
الیعزر ای. گلدشمیت، استاد ممتاز دانشگاه عبری اورشلیم، تحقیقات برجستهای در زمینه کشاورزی عمومی و بهویژه ژنتیک و تنوع شکلی اتروج (نوعی مرکبات) انجام داده است. یافتههای او در تعیین وضعیت شرعی اتروج برای استفاده در مناسک مذهبی اهمیت دارد. وی پس از بازنشستگی نیز به پژوهش برای افزایش ماندگاری محصولات و بهرهوری گندم ادامه داده است.
