ویلیام تیوبالد (William Theobald) (1829 – 31 مارس 1908) یک مالاکولوژیست (متخصص مطالعه صدفها و نرمتنان) و طبیعتشناس بود که در سازمان زمینشناسی هند در برمه (Myanmar امروزی) خدمت میکرد. برمه در آن زمان بخشی از هند بریتانیا بود.
زندگینامه
اطلاعات بسیار کمی از دوران ابتدایی زندگی تیوبالد در دسترس است. او در اسناد رسمی با عنوان «ویلیام تیوبالد، جونیور» شناخته میشد. او در مارس 1847 از طریق سوئز با کشتی هندوستان (Hindostan) وارد کلکته شد و بهعنوان داوطلب در اکتشافات زغالسنگ در درههای بالادستی دامودار و سون، تحت نظارت دیوید ویلیامز، فعالیت کرد. در این دوره، جوزف هوکر از او دیدن کرد و مدتی را با هم سپری کردند. بعدها، تیوبالد دستیار جان مککللند شد که مسئولیت اکتشافات را از دیوید ویلیامز بر عهده گرفت.
در سال 1855، تیوبالد به برمه رفت تا به سازمان زمینشناسی هند بپیوندد و مسئولیت بررسی منطقه پگو (Pegu) را بر عهده گرفت. پس از اتمام این بررسی در سال 1873، او به بنگال بازگشت و در سال 1876 به سمت معاون سرپرست بنگال منصوب شد. او از سال 1868 تا 1876، دوازده گونه جدید از خزندگان را توصیف کرد.
کارهای علمی و انتشارات
تیوبالد اولین کسی بود که فهرست کاملی از نمونههای خزندگان جمعآوری شده در هند بریتانیا را منتشر کرد: «فهرست توصیفی خزندگان هند بریتانیا» (Descriptive Catalogue of the Reptiles of British India) در سال 1876. با این حال، اندرسون ادعا کرد که چندین توصیف جدید از ادوارد بلایت در این اثر نادیده گرفته شده است.
کار تیوبالد بر روی صدفهای آب شیرین هند همراه با تصاویر، یکی از اولین کارهای از این دست بود. او حتی مجموعههای صدف خود را در اختیار فرانسیس میسون قرار داد تا در اثر مهم او درباره گیاهان و جانوران برمه به نام «برمه، مردم و تولیدات طبیعی آن» (Burmah, its People and Natural Productions) استفاده شود. ویرایش سوم این اثر بهطور کامل توسط تیوبالد بازنویسی شد و در دو جلد با عنوان «برمه، مردم و تولیدات آن؛ یا یادداشتهایی درباره جانوران، گیاهان و مواد معدنی مناطق تاناسریم، پگو و برمه» (Burma, its people and productions; or notes on the fauna, flora and minerals of Tenasserim, Pegu and Burma) در سالهای 1882 و 1883 منتشر شد. جلد اول این اثر به زمینشناسی، کانیشناسی و جانورشناسی اختصاص داشت و منحصراً توسط او نوشته شده بود، در حالی که جلد دوم بر اساس چندین اثر مهم گیاهشناسی آن زمان تدوین شد. اطلاعات مربوط به گیاهان گلدار از آثار چاپی سولپیژ کوتز درباره فلور برمه و مدخلهای آثار ادوارد بالفور گرفته شده بود. او همچنین به سیستم کلی گیاهشناسی لوموت و دکنه، ترجمه شده توسط خانم هوکر، و «راهنمای چوبهای صنعتی هند» (Manual of Indian Timbers) اثر گمبل تکیه کرد. با این حال، تلاشهای او برای اصلاح نامگذاری گیاهشناسی با نهاد گیاهشناسی بریتانیا در آن زمان که اکثریت در هند بریتانیا را تشکیل میدادند، در تضاد بود و آثار گیاهشناسی او عمدتاً نادیده گرفته شدند.
بازنشستگی و درگذشت
ویلیام تیوبالد در ژوئن 1881 از خدمت بازنشسته شد و در 31 مارس 1908 در ایلفراکوم، دوون، انگلستان درگذشت. عکسی از او به عنوان عضوی از گروه سازمان زمینشناسی هند در نشریه صدمین سالگرد این سازمان منتشر شده است.
میراث
یادبود ویلیام تیوبالد در نام علمی دو گونه از خزندگان آسیایی زنده مانده است: Oligodon theobaldi و Phrynocephalus theobaldi.
کتابشناسی منتخب
- 1860. Catalogue of the recent shells in the Museum, Asiatic Society of Bengal
- 1868. Catalogue of reptiles in the Museum of the Asiatic Society of Bengal
- 1876. Descriptive catalogue of the reptiles of British India
- 1876. Conchologia Indica: Illustrations of the Land and Freshwater Shells of British India (به همراه Sylvanus Charles Thorp Hanley). Malacological Society of London.
- 1889. Index of the genera and species of Mollusca in the hand list of the Indian Museum. 1-2. Gastropoda, Calcutta.
- 1896. On the authorship of the sonnets attributed to Shakespeare. An inquiry into the respective claims of Bacon, Sir Philip Sidney, and others, to be their author