38 مقاله — صفحه 2 از 4
اساس نیو آمستردام، کشتی اقیانوسپیما هلندی، در ۱۹۳۸ ساخته شد و در ۱۹۷۴ اسقاط گردید. این کشتی، دومین کشتی خط کشتیرانی هلند-آمریکا بود که به نام نیو آمستردام، مستعمره سابق هلند (نیویورک فعلی) نامگذاری شد. در زمان خود، بزرگترین و سریعترین کشتی ناوگان هلند بود.
چندین کشتی با نام کدموس در طول تاریخ دریانوردی نقش مهمی ایفا کردهاند. از کشتیهای تجاری و نهنگگیر تا کشتیهای باربری، هر کدام داستانهای منحصر به فردی دارند. این مقاله به بررسی تاریخچه و سرنوشت شش کشتی با نام کدموس میپردازد.
در نوامبر ۱۸۸۵، تعداد قابل توجهی از کشتیها در نقاط مختلف جهان دچار سانحه شدند. این فهرست شامل کشتیهایی است که در این ماه غرق، واژگون، به گل نشسته یا به هر دلیل دیگری از بین رفتهاند.
ناوگان دریایی فرانسه تاکنون پنج کشتی با نام سُون (Saône)، برگرفته از نام رودخانه سُون، داشته است. این کشتیها شامل یک داهابیاه در کمپین مصر و سوریه، یک کوروت قرن نوزدهمی، یک ناو بخار، یک آویزو و یک تانکر ناوگان میشوند.
یاندِرا، کشتی بخار ۹۹۰ تنی، در سال ۱۹۲۸ در کپنهاگ ساخته شد و برای خدمت در سواحل ایالت استرالیای جنوبی به کار گرفته شد. در جنگ جهانی دوم به ناوگان سلطنتی استرالیا پیوست و به عنوان ناو مینروب و ضدزیردریایی فعالیت کرد. پس از جنگ، به خدمت غیرنظامی بازگشت اما در سال ۱۹۵۹ در مه غلیظ به جزیره نپتون جنوبی برخورد کرد و از رده خارج شد.
آتلانتیک، کشتی بخار چوبی با چرخهای کناری، در سال ۱۸۴۹ ساخته شد تا انحصار کشتیهای اروپایی در تجارت آتلانتیک را بشکند. این کشتی لوکسترین و موفقترین کشتی خط کشتیرانی کالینز بود، اما شرکت در سال ۱۸۵۸ ورشکست شد. آتلانتیک در جنگ داخلی آمریکا به ارتش ایالات متحده خدمت کرد و پس از آن عمدتاً برای انتقال مهاجران آلمانی استفاده شد.
یشوانتگاد (یا یاشوانتگاد) دژی تاریخی در جزیرهای واقع در سواحل راتناگیری، ماهاراشترا است. این دژ با دیوارهایی محکم و ۱۷ برجک، سه طرف خود را با خندقی محافظتشده داشت. امروزه دیوارهای آن ویران شده، اما تاریخ آن با غرق شدن کشتی اچاماس آوترم در سال ۱۸۱۷ پیوند خورده است.
بینگارا، نخستین کشتی بخار کلاس خود، در سال ۱۹۰۵ توسط شرکت کشتیرانی بندر جکسون و منلی به آب انداخته شد. این کشتی دو سر با بدنه فولادی و سازه چوبی، با وجود چالشهای طراحی، به نمادی از ناوبری در بندر سیدنی تبدیل شد. پس از ۲۴ سال خدمت و جابجایی ۳۰ میلیون مسافر، در سال ۱۹۳۰ بازنشسته و نهایتاً در ۱۹۴۶ غرق شد.
ناوچه دیلژانت، با ۲۶ توپ، ابتدا برای کمپانی هند شرقی فرانسه ساخته شد و سپس توسط نیروی دریایی فرانسه خریداری شد. این کشتی در جنگ استقلال آمریکا شرکت کرد و در عملیاتهایی مانند اشغال دومینیکا و محاصره یورکتاون نقش داشت. در نهایت، در ژانویه ۱۷۸۲ در کیپ هنری غرق شد.
اساس جالابالا، کشتی باری متعلق به شرکت کشتیرانی اسکایندیا، در سال ۱۹۲۷ ساخته شد. این کشتی در جریان جنگ جهانی دوم، در ۱۱ اکتبر ۱۹۴۳ توسط زیردریایی آلمانی در دریای لاکادیو غرق شد و ۵ نفر از ۷۷ خدمه آن جان باختند.
اساس لکسینگتون به چند کشتی آمریکایی اشاره دارد: کشتی بخار آمریکایی که در ژانویه ۱۸۴۰ آتش گرفت و غرق شد و تنها ۴ نفر از ۱۴۳ سرنشین آن نجات یافتند. کشتی مسافربری دیگری که در سال ۱۹۳۵ در یک تصادف غرق شد. همچنین کشتی اساس لیک فاندانگو که در سال ۱۹۳۳ به لکسینگتون تغییر نام داد و بعداً در سال ۱۹۴۱ به اساس نورلانتیک تغییر یافت و در مه ۱۹۴۲ غرق شد.
اکواتور، یک کشتی اسکونر دو دکلی بود که به دلیل حمل رابرت لوئیس استیونسون و فانی وندگریفت استیونسون در سفرشان به جزایر میکرونزی در سال ۱۸۸۹ شهرت یافت. این کشتی بعدها به عنوان کشتی کابلکش برای سازمان کاست و ژئودتیک سروی و در نهایت به عنوان یدککش در منطقه پوجت ساند استفاده شد تا اینکه در سال ۱۹۵۶ رها شد. تلاشها برای بازسازی آن در دهه ۱۹۶۰ ناموفق بود و بقایای آن در حال حاضر در یک سازه بسته در حالت خرابی قرار دارد.
