5 مقاله
جند اردن یکی از پنج ناحیه نظامی شام در دوره اسلامی بود که در زمان خلافت راشدین تأسیس شد. این ناحیه شامل مناطق جنوبی کوهستان لبنان، جلیل، حوران جنوبی، بلندیهای جولان و بیشتر دره اردن شرقی میشد. پایتخت آن طبریه بود و در دوران اموی و عباسی اداره میشد.
عثمان بن عبدالحق (۱۱۹۶–۱۲۴۰ میلادی)، رهبر سلسله مرینی و پسر عبدالحق اول بود. پس از مرگ پدرش در ۱۲۱۷، رهبری را بر عهده گرفت و برای کنترل مراکش با خلافت موحدون جنگید. او در ۱۲۴۰ توسط یکی از بردههای مسیحیاش کشته شد.
توغان الناصری، امیر مملوکی معروف به «مجنون»، از فرماندهان ارشد سلطان الناصر فرج بود. او در جنگهای متعدد شرکت کرد، اما با سقوط سلطان، علیه جانشینان او شورید. سرانجام در ۸۱۸ ه.ق (۱۴۱۵ م) در اسکندریه کشته شد.
ساموئل میکلوش اشترن (۱۹۲۰-۱۹۶۹)، دانشمند مجارستانی-بریتانیایی، متخصص در مطالعات خاورمیانه بود. او که در خانوادهای یهودی ارتدوکس در مجارستان متولد شد، پس از مهاجرت به فلسطین تحت قیمومت، در دانشگاه عبری اورشلیم تحصیل کرد. اشترن در دانشگاه آکسفورد دکترای خود را در زمینه شعر اندلسی به پایان رساند و تا پایان عمر در این دانشگاه فعالیت داشت. او با ۲۶۵ اثر منتشرشده، از جمله چند کتاب، به عنوان یکی از پرکارترین محققان تاریخ و تمدن اسلامی شناخته میشود.
عبیدالله بن ابیبکر، پسر ابوبکر ثقفی، بهعنوان فرماندار اموی سیستان و فرمانده نظامی شناخته میشود. او که از مادر عرب و پدر حبشیتبار متولد شده بود، در دوران خلافت اموی نقش پررنگی در نبردهای شرق امپراتوری اسلامی ایفا کرد. مهمترین مأموریت او رهبری ارتش ۲۰ هزار نفری علیه زونبیلها در افغانستان امروزی بود که با شکست و عقبنشینی پایان یافت.
