توغان الناصری، با نام کامل امیر سیفالدین توغان بن عبدالله الناصری، از فرماندهان ارشد مملوکی در دوران سلطنت الناصر فرج (۷۹۹-۸۱۳ ه.ق / ۱۳۹۹-۱۴۱۱ م) بود. او به دلیل شجاعت بینظیرش به «مجنون» شهرت یافت و به مقام «امیر عشره» رسید، رتبهای بلندپایه در سلسله مراتب نظامی مملوکان.
در اواخر حکومت الناصر فرج، سلطان به استبداد گرایید و این امر به شورشهای متعدد انجامید. توغان در جنگ با امیران سوریه در بعلبک در کنار سلطان بود، اما پس از شکست، الناصر به قلعه دمشق گریخت و در نهایت کشته شد.
پس از مرگ الناصر، توغان علیه سلطان المؤید (شیخ المحمودی) که در ۸۱۵ ه.ق (۱۴۱۲ م) به قدرت رسید، شورید. او در ۸۱۶ ه.ق (۱۴۴۳ م) دستگیر و به همراه دیگر امیران به اسکندریه فرستاده شد و در ۸۱۸ ه.ق (۱۴۱۵ م) در آنجا کشته شد.