جند اردن: ناحیه نظامی اردن در دوره اسلامی
جند اردن، به معنای «ناحیه نظامی اردن»، یکی از پنج ناحیه نظامی شام (سوریه اسلامی) در دوره اسلامی بود. این ناحیه در زمان خلافت راشدین تأسیس شد و پایتخت آن طبریه بود. جند اردن شامل مناطق جنوبی کوهستان لبنان، جلیل، حوران جنوبی، بلندیهای جولان و بیشتر دره اردن شرقی میشد.
زیرناحیهها و شهرهای مهم
جغرافیان قرن دهمی مانند ابن فقیه، شهرهای اصلی جند اردن را به غیر از پایتخت طبریه، نابلوس، بیسان، قادش، پلا، جرش، عکا و صور ذکر کردهاند. مقدسی، جغرافیدان قرن دهم، شهرهای اصلی را طبریه، قادش، صور، عکا، فرادیه، کابل، بیسان، لجون و اذرعات نام میبرد.
جمعیت
جلیل به عنوان «جبل الجلیل» شناخته میشد و ساکنان آن عمدتاً از قبیله بنی امیه بودند. فرایند اسلامگرایی در جلیل غربی و پایین سریعتر از جلیل شرقی بود که تا دوره مملوک ادامه یافت.
حاکمان
از حاکمان مشهور جند اردن میتوان به یزید بن ابی سفیان در دوره راشدین، معاویه بن ابی سفیان، و عمر بن ولید در دوره اموی اشاره کرد.