37 مقاله — صفحه 3 از 4
Pr0201 b یک مشتری داغ احتمالی در خوشه کندو است که در صورت فلکی سرطان قرار دارد. این سیاره فراخورشیدی در سال ۲۰۱۲ کشف شد و جرمی حدود نیمی از مشتری دارد.
سال ۱۵۷۰ میلادی شاهد رخدادهایی مهم در ستارهشناسی، نقشهنگاری، ریاضیات، پزشکی و فناوری بود؛ از پوشیده شدن مشتری توسط زهره تا انتشار نخستین اطلس مدرن و ترجمه انگلیسی اقلیدس.
آترئوس بیشتر به عنوان شخصیتی در اسطورهشناسی یونان شناخته میشود؛ اما این نام در اخترشناسی، بازیهای ویدئویی، نمایشنامههای باستانی و معماری میسنی نیز کاربرد دارد.
ستاره شرارهدار، ستارهای متغیر است که به طور ناگهانی و غیرقابل پیشبینی برای دقایقی درخشان میشود. این پدیده شبیه شرارههای خورشیدی است و ناشی از انرژی مغناطیسی در جو ستاره است. این درخشش از امواج رادیویی تا پرتو ایکس را در بر میگیرد.
پای فورناکس، یک سامانه ستارهای دوتایی در صورت فلکی کوره است که با چشم غیرمسلح دیده میشود. جزء اصلی آن غول زرد G8 III است که پنج میلیارد سال عمر دارد و حدود ۲۹۴ سال نوری از زمین فاصله دارد.
سیارک دالرا با قطر تقریبی ۱۲ کیلومتر، در کمربند اصلی سیارکها کشف شد. این سیارک که در سال ۱۹۳۹ توسط لوئی بویر شناسایی شد، بر اساس ویژگیهای مداری و ترکیباتش، موضوع مطالعات اخترشناسان است.
نوآ بروش، اخترشناس و اخترفیزیکدان برجسته اسرائیلی، متولد ۱۹۴۸، سابقه درخشانی در پژوهشهای فضایی، بهویژه در زمینه فرابنفش، دارد. او از اعضای کلیدی پروژههایی چون تلسکوپ فضایی TAUVEX بوده و تحقیقات مهمی در زمینههای مختلف اخترفیزیک انجام داده است.
آکندریتها شهابسنگهای سنگی بدون کندرول هستند که پس از ذوب و تبلور مجدد در سیارک مادر، دچار دگرگونی شدهاند. این شهابسنگها حدود ۸ درصد از کل شهابسنگها را تشکیل میدهند و شامل انواع مریخی، قمری و HED میشوند.
سوزان دبلیو. تورتیلوت (۱۹۴۵-۲۰۱۳)، ستارهشناس برجسته آمریکایی و کاشف سیارکها، پژوهشگر دانشگاه ییل بود. او در سال ۱۹۶۶ از MIT فارغالتحصیل شد و مدارک کارشناسی ارشد و دکترا را از دانشگاههای ییل و پرینستون دریافت کرد. تورتیلوت سهم قابل توجهی در اخترشناسی داشت و در کشف ۱۵ سیارک مشارکت داشت.
فهرستی از اجرام فرا-نپتونی که در سال ۲۰۰۹ شمارهگذاری نشدهاند. این لیست در آوریل ۲۰۲۲ شامل ۴۸ جرم است. برای اطلاعات بیشتر به صفحه اصلی مراجعه کنید.
فوندومنتوم آسترونومیا، دستنویسی تاریخی از جوست بورگی (۱۵۹۲)، الگوریتمهای مبتنی بر مثلثات به نام «کونستویگ» را شرح میدهد که امکان محاسبه سینوسها را با دقت دلخواه فراهم میکند. بورگی با احتیاط فراوان از انتشار عمومی این روش جلوگیری کرد.
ستاره دنبالهدار دورهای 158P/کوال-لینیر که در منظومه شمسی قرار دارد، مداری نزدیک به مشتری را طی میکند. این ستاره دنبالهدار در سال 2021 به حضیض خورشیدی رسید و انتظار میرود در سال 2036 مجدداً با فاصله 5.2 واحد نجومی از خورشید از این نقطه عبور کند.
