ووتون لاج: عمارت تاریخی قرن هفدهم در استافوردشایر

Wootton Lodge
📅 8 تیر 1405 📄 244 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

ووتون لاج، عمارت خصوصی قرن هفدهم در نزدیکی الستون، استافوردشایر، انگلستان، یک بنای درجه یک ثبت‌شده است. این عمارت با معماری چشم‌نواز، تاریخچه‌ای غنی از دوران جنگ داخلی انگلستان تا قرن بیستم دارد و امروزه همچنان به عنوان یک املاک خصوصی حفظ شده است.

ووتون لاج: عمارت تاریخی قرن هفدهم

ووتون لاج، عمارت خصوصی قرن هفدهم، در نزدیکی الستون در استافوردشایر، انگلستان واقع شده است. این بنا به عنوان یک بنای درجه یک ثبت شده و معماری چشم‌نواز آن توجه هر بازدیدکننده‌ای را به خود جلب می‌کند.

معماری

نمای غربی عمارت با زیرزمین و سه طبقه، همراه با یک پاراپت بالاستری، بسیار印象‌بخش است. پنج بخش اصلی با دو بخش سه‌گوش در شمال و جنوب احاطه شده‌اند و تمام پنجره‌ها دارای شیشه‌های تقسیم‌شده هستند. حیاط پشتی نیز دارای دو پاویون هماهنگ است که به عنوان بنای درجه دو ثبت شده‌اند.

تاریخچه

این عمارت در حدود سال ۱۶۱۱ برای سر ریچارد فلیت‌وود ساخته شد، احتمالاً توسط معمار رابرت اسمیتسون. در دوران جنگ داخلی انگلستان، این خانه در اختیار تاج‌وتخت بود و در جریان محاصره پارلمانی آسیب جدی دید. در حدود سال ۱۷۰۰، عمارت مرمت شد و پله‌های ورودی بالاستری به آن اضافه گردید.

در قرن نوزدهم و بیستم، عمارت توسط مستاجران مختلفی از جمله گرانویل، دیوز، آنوین و هیوود سکونت داده شد. در دهه ۱۹۳۰، به مدت چهار سال محل سکونت سر ازوالد ماسلی، رهبر فاشیست بریتانیایی، و همسرش دیانا میتفورد بود.

در سال ۱۹۵۰، عمارت توسط آلن روک، شاعر مشهور جنگ، خریداری شد و به دو بخش تقسیم گردید: یکی برای او و شریک زندگی‌اش دنیس وودفورد، و دیگری برای مادرش دوروتی سوفیا روک.

مالکیت کنونی

اخیراً، املاک توسط تاجر ج. سی. بامفورد خریداری و بهبودهای قابل توجهی در آن انجام شده است. این عمارت همچنان در مالکیت خانواده بامفورد است.

نکته جالب: نمای خارجی ووتون لاج در فیلم رنگی سال ۱۹۴۷ «بلانچ فوری» با بازی والری هابسون و استوارت گرانجر استفاده شد.

جمع‌بندی

ووتون لاج نه تنها نمادی از معماری قرن هفدهم انگلستان است، بلکه گواهی بر تاریخ پرفرازونشیب این کشور است. از مقاومت در برابر محاصره‌های جنگ داخلی تا میزبانی از شخصیت‌های برجسته سیاسی و هنری، این عمارت همچنان به عنوان یک میراث ارزشمند در استافوردشایر باقی مانده است.