سر ویلیام دو سیكون، که نام او در اسناد انگلیسی با املایهای مختلفی مانند سیکون، چیکون، و سیكون ثبت شده است، اهل وانکلان در منطقه ژورا بود. او بهواسطه اتو دو گراندسون به دربار پادشاه ادوارد انگلستان راه یافت.
یکی از اجداد او، اتون دو سیكون، در جنگ صلیبی چهارم شرکت داشت و در غارت قسطنطنیه در سال ۱۲۰۴ حضور داشت. اتون بعدها به عنوان ارباب کاریستوس در یونان حکومت کرد.
ویلیام نخستین بار در ۱۳ نوامبر ۱۲۷۶ در اسناد انگلیسی ثبت شد، زمانی که با پیامی از سوی اتو دو گراندسون به دربار پادشاه ادوارد اول آمد. او در سال ۱۲۷۷ در لشکرکشی به ولز جنوبی حضور داشت و بین سالهای ۱۲۸۲ تا ۱۲۸۴ به عنوان فرمانده قلعه رودلان خدمت کرد. پس از آن، تا زمان مرگش در ۱۳۱۰ یا ۱۳۱۱، فرمانده قلعه کانوی بود.
«پادشاه قلعه کانوی را به ویلیام دو سیكون سپرد و سالانه ۱۹۰ لیور برای نگهداری آن به او اعطا کرد، به شرطی که سی نفر سرباز، از جمله پانزده کماندار، یک کشیش، یک توپچی، نجار، سنگتراش و آهنگر را در قلعه مستقر کند.»
در زمستان ۱۲۹۴-۱۲۹۵، ویلیام در کنار پادشاه ادوارد اول در محاصره قلعه کانوی توسط شورشیان ولزی به رهبری مادوگ آپ لیولن مقاومت کرد.