تاریخچه
در ژوئن ۲۰۰۷، بخش اتوبوسی شرکت «ساوث گلاسترشایر باس اند کوچ» به دست شرکت تابعه «فلایتس هالمارک» (متعلق به گروه روتالا) خریداری شد. این مجموعه با نام تجاری «وسکس کانکت» فعالیت خود را آغاز کرد. این معامله شامل ۶۸ اتوبوس بود و به دلیل نیاز به تایید شوراهای شهر بریستول و ساوث گلاسترشایر برای انتقال مسیرها، به صورت مرحلهای انجام شد و در ۳۱ مارس ۲۰۰۸ تکمیل گردید.
در سپتامبر ۲۰۱۱، وسکس به یک دپوی جدید در خیابان سنت اندرو شهر ایونماوث نقلمکان کرد؛ مکانی که پیشتر یک کارخانه چوببری بود. این جابهجایی به وسکس اجازه داد تا دفتر منطقهای جدیدی برای عملیات جنوب غربی تأسیس کند و تمام نیازهای تعمیراتی خود را در همانجا برآورده سازد. دپوی قبلی که در مالکیت ساوث گلاسترشایر باس اند کوچ بود، به دلیل رشد هر دو کسبوکار، با ظرفیت نزدیک به حد نصب کار میکرد.
در سال ۲۰۱۷، شرکت اعلام کرد که ناوگانش به ۱۰۵ اتوبوس رسیده و یک دپوی دوم نیز در کینشام تأسیس کرده است. با این حال، پس از آنکه بخش عمدهای از خدمات یارانهای خود را به اپراتورهای دیگر باخت، وسکس در ۱ سپتامبر ۲۰۱۸ عملیات خود را متوقف کرد. در پی این تعطیلی، ۸ مسیر، ۹ خودرو و ۶۰ کارمند به شرکت «استیجکوچ وست» منتقل شدند. همچنین مسیر ۴۲ (از پارکاندریاد اود داون تا بیمارستان رویال یونایتد) به دست «فرست وست آف انگلند» افتاد.
وسکس استار
یکی از قراردادهای مهمی که با خرید ساوث گلاسترشایر به دست آمد، خدمات اتوبوس شاتل دانشجویان دانشگاه غرب انگلستان (UWE) بود. سرویس «یوویئی فلایر» یکی از نخستین مسیرهایی بود که وسکس کانکت برای ساوث گلاسترشایر راهاندازی کرد و اندکی بعد، شاتلهای دانشجویی و بائر اشتون آغاز به کار کردند.
از سپتامبر ۲۰۰۷، دانشگاه غرب انگلستان با همکاری روتالا شبکهای از مسیرها را بر پایه قرارداد هزینهای توسعه داد تا پردیسهای فرعی بائر اشتون، سنت متیاس و گلنساید را به پردیس فرانچی و خوابگاههای دانشجویی متصل کند. این خدمات با نام برند «یولینک» (Ulink) شناخته میشدند.
این سرویسها میان دانشجویان و کارکنان دانشگاه بسیار محبوب شدند؛ به طوری که شمار مسافران در سپتامبر ۲۰۰۸ به حدود ۶ هزار نفر در روز رسید. تا سپتامبر ۲۰۱۱، این شبکه با نام تجاری «وسکس رد» (Wessex Red) بازطراحی شد و از ۳ مسیر با ۵ اتوبوس در سال ۲۰۰۷، به ۸ مسیر با نیازمندی ۲۶ اتوبوس ارتقا یافت؛ به ویژه در مسیر U4 اتوبوسهای دوگانه به طور مرتب در گردش بودند.
در سال ۲۰۱۲، برندینگ دانشگاهی جای خود را به وسکس رد داد. پیشوند U در شماره مسیرها به عدد ۱ تغییر یافت (مثلاً مسیر U1 به 11 تبدیل شد) تا این شبکه علاوه بر دانشجویان، برای عموم مسافران نیز جذابیت داشته باشد. در ۱ سپتامبر ۲۰۱۴، وسکس رد به «وسکس استار» تغییر نام یافت. در نوامبر ۲۰۱۵ مسیر جدیدی به نام «وان» (The One) راهاندازی شد و اندکی بعد «وان ۲» (The One 2) آغاز به کار کرد. مسیر دوم در دسامبر ۲۰۱۶ لغو شد و در نهایت تمام خدمات وسکس استار تا ژوئیه ۲۰۱۷ متوقف گردیدند.
یونیکانکت
در ۱۱ مه ۲۰۰۹، وسکس کانکت راهاندازی سرویس برندشده «یونیکانکت U18» را میان دانشگاه باث و پارک پایین اولدفیلد (از طریق مرکز شهر باث) آغاز کرد. تمام خدمات اتوبوسرانی تجاری این دانشگاه در سپتامبر ۲۰۱۷ لغو شدند.
وسکس باث
به دلیل موفقیت خدمات یونیکانکت در شهر باث، سرویسهای جدیدی راهاندازی شدند که مسیرهای موجود شرکت «فرست سومرست اند ایون» را کپی میکردند. در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۰، وسکس راهاندازی مسیرهای جدید ۵ و ۱۰ را با نام تجاری «رویال باث» آغاز کرد. این مسیرها که به ترتیب به توئرتون و ساوتداون میرفتند، در کنار سرویسهای پرتکرار فرست در همان مسیرها فعالیت میکردند. در ۳ اکتبر ۲۰۱۰، وسکس کانکت پس از خروج اپراتور قبلی (کاتسوولد گرین)، بهرهبرداری از مسیر ۶۲۰ میان تتبری و باث را بر عهده گرفت.
پارکاندریاد
وسکس دو سرویس پارکاندریاد را در بریستول اداره میکرد:
- مسیر ۹۰۲ پارکاندریاد پورتوی، تحت قرارداد با شورای شهر بریستول
- مسیر ۵۰۵ پارکاندریاد لانگ اشتون، تحت قرارداد با شرکت ملی پارکینگها (NCP)
پیشنهادهای این شرکت برای تمدید این قراردادها رد شد و در آوریل ۲۰۱۲، این مسیرها به ترتیب به سیتی پلاس و فرست بریستول واگذار شدند. در سپتامبر ۲۰۱۴، وسکس سرویس جدید پارکاندریاد ۹۰۱ میان پورتوی و کلیفتون را آغاز کرد که فعالیت آن در سپتامبر ۲۰۱۶ متوقف شد. این شرکت همچنین سرویس ۵۰۵ میان بیمارستان ساوتمید و پارکاندریاد لانگ اشتون را نیز اداره میکرد.