نگاهی کلی
ولبری روستا و حوزه مدنیای در ناحیه همبلتون از یورکشر شمالی انگلستان است. این دهکده در جنوب اپلتون ویسک و شمال نورثالرتون قرار دارد و با وجود اندازه کوچکش، پیشینهای قابل توجه در تاریخ محلی منطقه دارد.
تاریخچه ولبری
نام ولبری در کتاب دومزدی سال ۱۰۸۶ ثبت شده است. در آن زمان، این روستا برای محاسبه مالیات شش واحد گلد داشته و پادشاه ویلیام مالک اربابی آن بوده است. ولبری در آغاز بخشی از اتحادیه نورثالرتون بود؛ ناحیهای که در تقسیمبندی تاریخی واپنتیک بردفورت قرار میگرفت.
در سال ۱۳۱۹، گروهی از مهاجمان اسکاتلندی که در مسیر رویارویی با نیروهای انگلستان حرکت میکردند، روستا و زمینهای کشاورزی آن را ویران کردند. این مسیر بعدها به نبرد مایتون انجامید. از حدود سال ۱۸۰۰، ملک اربابی ولبری در اختیار خاندان ارل هروود بوده است.
کلیسای سنت لئونارد
کلیسای سنت لئونارد، یکی از نشانههای تاریخی ولبری، به سده نهم میلادی بازمیگردد. این بنا در سالهای ۱۸۱۵ و ۱۸۷۷ بازسازی شده و امروز در حوزه کلیسایی ولبری از اسقفنشین یورک قرار دارد.
ایستگاه راهآهن قدیمی
ولبری روزگاری ایستگاه راهآهن اختصاصی خود را در جنوب روستا داشت. این ایستگاه را راهآهن لیدز و ترسک ساخت؛ خطی که بعدها با نام راهآهن شمالی لیدز شناخته شد و سپس به شبکه راهآهن شمال شرقی پیوست. ایستگاه در سال ۱۸۵۲ افتتاح شد و در سال ۱۹۵۴ به روی مسافران بسته شد.
با وجود بسته شدن ایستگاه، خط راهآهن همچنان فعال است. امروز قطارهای تندرو ترنسپنین در مسیر میدلزبرا تا فرودگاه منچستر، از طریق یورک و لیدز، از این مسیر عبور میکنند.
فرهنگ و زندگی روستایی
ولبری یک پاب محلی به نام دوک ولینگتون دارد. این پاب زمین خود را به برگزاری مسابقات پرتاب چکمههای ولینگتون اختصاص میدهد؛ سنتی محلی که به فضای صمیمی و روستایی منطقه رنگ و بوی خاصی میبخشد.
افراد سرشناس
لیدیا ایروینگ، فعال اصلاح زندانها، در سال ۱۷۹۷ در ولبری به دنیا آمد.
ردهبندی
ولبری در دسته روستاها و حوزههای مدنی یورکشر شمالی جای میگیرد.