اوروتنسین-II چیست؟
اوروتنسین-II (U-II) یک پپتید لیگاند است که به عنوان قویترین منقبضکننده عروقی شناخته میشود. این پپتید در سیستمهای زیستی متعددی مانند قلبی-عروقی، عصبی، غدد درونریز و کلیوی نقش دارد.
کشف اوروتنسین-II
U-II برای اولین بار از سیستم نوروسکرسوری ماهی گابی (Gillichthys mirabilis) جدا شد. در ابتدا تصور میشد که این پپتید در پستانداران اثرات قابل توجهی ندارد، اما بعدها مشخص شد که U-II ماهی گابی باعث شل شدن آهسته عضله آنوکوکسیژوس موش و انقباض بخشهایی از شریان موش صحرایی میشود.
ساختار اوروتنسین-II
ژن U-II در کروموزوم 1p36 قرار دارد. طول پپتید U-II در گونههای مختلف به دلیل سایتهای برش متفاوت متغیر است. در انسان، طول U-II 11 اسید آمینه است. توالی پپتیدی لازم برای عملکرد زیستی U-II و پپتید مرتبط با اوروتنسین-II (URP) به عنوان هسته شناخته میشود.
گیرنده اوروتنسین-II
U-II آگونیست گیرنده اوروتنسین-II است که یک گیرنده متصل به پروتئین G است. این گیرنده عمدتاً زیرواحد آلفا Gαq11 را فعال میکند.
توزیع بافتی
Pre-pro U-II در انسان و موش صحرایی عمدتاً در نورونهای حرکتی ساقه مغز و نخاع بیان میشود. همچنین در سایر بخشهای مغز مانند لوب پیشانی و بصل النخاع نیز یافت میشود.
عملکرد اوروتنسین-II
U-II اثرات مختلفی بر سیستم عصبی مرکزی و بافتهای محیطی دارد. در سیستم عصبی مرکزی، تزریق داخل بطنی U-II باعث افزایش فاکتور آزادکننده کورتیکوتروپین میشود. همچنین اثراتی بر رفتار، فشار خون و اشتها دارد.