جبهه متحد چپ (نپال، ۲۰۰۲)
جبهه متحد چپ (United Left Front - ULF)، ائتلافی متشکل از احزاب کمونیست نپال بود که در تاریخ ۳ اکتبر ۲۰۰۲ با هدف بسیج نیروها علیه حکومت خودکامه در این کشور تأسیس شد.
احزاب بنیانگذار ULF عبارت بودند از:
- حزب کمونیست نپال (مارکسیست)
- حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست)
- حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)
- حزب ساميابادی نپال (مارکسبادی-لنینبادی-مائوبادی)
- حزب کمونیست نپال (متحد)
پس از ادغام حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) و حزب ساميابادی نپال (مارکسبادی-لنینبادی-مائوبادی) برای تشکیل حزب کمونیست نپال (مرکز مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)، و همچنین ادغام حزب کمونیست نپال (مارکسیست) و حزب کمونیست نپال (متحد) برای تشکیل حزب کمونیست نپال (مارکسیست متحد)، در سال ۲۰۰۶ ائتلاف شامل احزاب زیر بود:
- حزب کمونیست نپال (مرکز مارکسیست-لنینیست-مائوئیست)
- حزب کمونیست نپال (مارکسیست متحد)
- حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست)
جبهه متحد چپ به ائتلاف هفت حزب (که بعدها به ائتلاف هشت حزب تبدیل شد) پیوست و در جنبش لوکتانترا آندولان ۲۰۰۶ مشارکت داشت. در ژانویه ۲۰۰۷، با تشکیل پارلمان موقت، ULF سه نماینده را معرفی کرد: سی.پی. مینالی از حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست)، گانش شاه از حزب کمونیست نپال (مارکسیست متحد) و ان.کی. پراسای از حزب کمونیست نپال (مرکز مارکسیست-لنینیست-مائوئیست).
در اواخر سال ۲۰۰۶ و اوایل ۲۰۰۷، تمامی احزاب عضو ULF دچار انشعاباتی شدند که منجر به فروپاشی جبهه گردید. گروههای منشعب از حزب کمونیست نپال (مارکسیست-لنینیست) و حزب کمونیست نپال (مرکز مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) با هم ادغام شده و حزب کمونیست نپال (واحد) را تشکیل دادند. حزب کمونیست نپال (مارکسیست متحد) نیز دچار انشعاب شد و گانش شاه حزب مستقلی به نام حزب کمونیست نپال (متحد) تأسیس کرد. در نهایت، حزب کمونیست نپال (مارکسیست متحد) و حزب کمونیست نپال (واحد) یک جبهه متحد چپ را تشکیل دادند، در حالی که باقیمانده اعضای اصلی ULF نیز ائتلاف خود را حفظ کردند. در سپتامبر ۲۰۰۷، حزب کمونیست نپال (مرکز مارکسیست-لنینیست-مائوئیست) به حزب کمونیست نپال (مائوئیست) پیوست.