تومازو پوچینی: زندگی و دستاوردها
تومازو پوچینی (۵ آوریل ۱۷۴۹ - ۱۴ مارس ۱۸۱۱) مدیر گالریهای فلورانس و آکادمی هنرهای زیبا بود. او همچنین به عنوان سرپرست هنرهای زیبا فعالیت میکرد و نویسندهای پرکار در زمینه تاریخ و نظریه هنر بود.
سالهای اولیه
پوچینی در پیستویا متولد شد و تحصیلات خود را در کالج فورتهگوئری این شهر آغاز کرد. سپس به دانشگاه پیزا رفت و در آنجا زیر نظر پروفسور جوزپه پاریبنی، حقوق خواند. اما علاقه اصلی او به ادبیات کلاسیک ایتالیایی، به ویژه آثار دانته، و هنرهای زیبا بود. پس از فارغالتحصیلی، به رم رفت و در آنجا به مطالعه نقاشیها، مجسمهها، چاپها و بناهای تاریخی پرداخت و با هنرمندان گفتگو کرد.
فعالیت در فلورانس
فردیناند سوم، دوک بزرگ توسکانی، پوچینی را به فلورانس فراخواند تا مدیریت گالریهای فلورانس را بر عهده بگیرد. او در دهه ۱۷۷۰ به این سمت منصوب شد و برای هر اثر در اوفیزی، شرحهایی شامل نام هنرمند، عنوان و تاریخ افزود. پوچینی به عنوان یک کارمند برجسته در دربار دوک بزرگ، مدیریت اوفیزی، دبیرخانه آکادمی هنرهای زیبا و مشاوره نمایش آثار در کاخها و ویلاهای مدیچی را بر عهده داشت. او همچنین با هنرمندان و نویسندگانی مانند آنتونیو کانووا، رافائلو سانزیو مورغن و اوگو فوسکولو دوست بود.
در جریان اشغال فلورانس توسط فرانسویها در ۱۷۹۹، پوچینی نقش کلیدی در حفظ آثار هنری اوفیزی ایفا کرد. او اطمینان حاصل کرد که تنها مجسمه ونوس مدیچی از دست رفت. در اکتبر ۱۸۰۰، با ترس از بازگشت نیروهای فرانسوی، پوچینی ۷۵ صندوق حاوی بهترین مجسمهها و نقاشیهای اوفیزی و کاخ پیتی را به پالرمو منتقل کرد. پس از پایان اشغال دوم و بازگشت آثار به فلورانس در ۱۸۰۳، پوچینی دوباره به سمت خود بازگشت.
سالهای پایانی
پوچینی همچنین به نگارش مقالاتی پرداخت، از جمله «بررسی انتقادی اثر دانیل وب درباره نقاشی». او همچنین در زمینه ادبیات فعالیت کرد و ترجمهای از آثار کاتولوس را ارائه داد. پوچینی در فلورانس درگذشت و جووانی باتیستا زانونی مرثیهای برای او سرود. آکادمی پیستویا مراسم تشییع باشکوهی برای او برگزار کرد و نیکولو پوچینی، برادرزاده او، یادمانی در باغهای ویلای پوچینی دی اسکورنیو با کتیبهای از پیترو کنتروچی برپا نمود.