پروتئین TACSTD2، که با نامهای تروپ-2 و آنتیژن گلیکوپروتئین اپیتلیال-1 (EGP-1) نیز شناخته میشود، توسط ژن TACSTD2 در انسان کدگذاری میشود. این ژن بدون اینترون، یک آنتیژن مرتبط با کارسینوم را کد میکند که توسط آنتیبادی مونوکلونال GA733 شناسایی شده است.
این آنتیژن عضوی از خانواده پروتئینهای غشایی نوع I است و در انتقال سیگنال کلسیم داخل سلولی و به عنوان گیرنده سطح سلولی عمل میکند. جهش در این ژن باعث بیماری دیستروفی ژلاتینی قرنیه میشود، یک اختلال اتوزومال مغلوب که با آمیلوئیدوز شدید قرنیه و در نهایت نابینایی همراه است.
بیان تروپ-2 ابتدا در تروفوبلاستها (جفت) و بافتهای جنینی (مانند ریه) گزارش شد. بعدها، بیان آن در اپیتلیوم لایهای طبیعی پوست، دهانه رحم، مری و کریپتهای لوزهای نیز مشاهده شد.
تروپ-2 در پیشرفت تومورها نقش دارد و با مسیرهای سیگنالینگ کلیدی مرتبط با سرطان تعامل دارد. بیان بیش از حد این پروتئین در سرطانهای جامد مانند روده بزرگ، کلیه، ریه و پستان گزارش شده است. همچنین در برخی سرطانهای نادر و تهاجمی مانند سرطان مجرای بزاقی، تیروئید آناپلاستیک، رحم/تخمدان و پروستات نورواندوکرین دیده میشود.
این آنتیژن هدف داروی ساکیتوزوماب گویتکان است، یک آنتیبادی متصل به دارو که در درمان سرطان استفاده میشود.