در روانشناسی، اثر استروپ به تأخیری گفته میشود که در واکنش به محرکهای ناسازگار نسبت به سازگار رخ میدهد. برای مثال، وقتی کلمهای مانند «قرمز» به رنگ آبی نوشته شود، نام بردن رنگ آن (آبی) زمان بیشتری میبرد.
تاریخچه
این پدیده نخستینبار در ۱۹۳۵ توسط جان ریدلی استروپ در مقالهای با عنوان «مطالعاتی در تداخل واکنشهای کلامی» منتشر شد، هرچند ریشههای آن به مطالعات قبلی در آلمان و قرن نوزدهم بازمیگردد.
مکانیسم مغزی
تصویربرداریهای مغزی نشان میدهند که قشر پیشانی جانبی و قشر پیشانی قدامی در پردازش این اثر نقش اصلی دارند. این مناطق در حل تعارض و تخصیص توجه دخیل هستند.
نظریهها
- پردازش خودکار: خواندن کلمات فرایندی خودکار است، درحالیکه تشخیص رنگ نیاز به توجه آگاهانه دارد.
- توجه انتخابی: تشخیص رنگ نسبت به خواندن کلمه نیاز به تمرکز بیشتری دارد.