چیزی برای فریاد زدن (فیلم)

Something to Shout About (film)
📅 22 خرداد 1405 📄 269 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

«چیزی برای فریاد زدن» فیلم موزیکال ۱۹۴۳ کلمبیا به کارگردانی گریگوری راتوف است؛ داستانی پشت‌صحنه‌ای از نمایش وودویل با بازی دان آمچی و جانت بلر و موسیقی کول پورتر.

معرفی فیلم

چیزی برای فریاد زدن یک فیلم موزیکال محصول سال ۱۹۴۳ از کلمبیا پیکچرز است که گریگوری راتوف آن را کارگردانی کرده است. در این فیلم دان آمچی و جانت بلر نقش‌های اصلی را بر عهده دارند و اثر توانست برای دو جایزه اسکار نامزد شود.

دکورهای فیلم را نیکلای رمیسوف، مدیر هنری اثر، طراحی کرده است و موسیقی فیلم با نام موریس استولوف پیوند خورده است.

داستان فیلم

داستان «چیزی برای فریاد زدن» در پشت‌صحنه یک نمایش وودویل خیالی می‌گذرد. محور داستان زنی تازه طلاق‌گرفته است که تصمیم می‌گیرد با استفاده از مبلغ توافق‌شده پس از طلاق، نمایش خودش را تولید کند.

اما مشکل از جایی شروع می‌شود که حامی اصلی مالی پروژه اصرار دارد خودش روی صحنه برود و نقش ستاره را بازی کند. درست در همین نقطه، مردی بااستعداد وارد ماجرا می‌شود و با پذیرفتن خطری بزرگ، جایگزین حامی بی‌استعداد می‌شود تا آینده نمایش نجات پیدا کند.

بازیگران اصلی

  • دان آمچی در نقش کن داگلاس
  • جانت بلر در نقش جینی مکسول
  • جک اوکی در نقش لری مارتین
  • ویلیام گاکستون در نقش ویلارد سامسون
  • کوبینا رایت جونیور در نقش دونا دیویس
  • ودا آن بورگ در نقش فلو بنتلی
  • ساید چریس با نام هنری لیلی نوروود در نقش لیلی

موسیقی متن

  • You'd Be So Nice To Come Home To؛ سروده کول پورتر؛ اجرا: جانت بلر و دان آمچی
  • I Always Knew؛ سروده کول پورتر
  • Hasta Luego؛ سروده کول پورتر

جوایز و افتخارات

این فیلم در دوره خود مورد توجه آکادمی علوم و هنرهای سینما قرار گرفت و برای دو جایزه اسکار نامزد شد. این نامزدی‌ها نشان می‌دهد که «چیزی برای فریاد زدن» علاوه بر جنبه سرگرم‌کننده، از نظر فنی و هنری نیز در سطح قابل توجهی ساخته شده بود.

پیوند بیرونی

برای اطلاعات بیشتر می‌توانید صفحه Something to Shout About را در وب‌سایت بنیاد فیلم بریتانیا جست‌وجو کنید.

جمع‌بندی

«چیزی برای فریاد زدن» شاید از نگاه امروز یک اثر کلاسیک سبک‌تر به نظر برسد، اما ترکیب فضای پشت‌صحنه، موسیقی کول پورتر و حضور بازیگرانی چون دان آمچی و جانت بلر آن را به نمونه‌ای دیدنی از موزیکال‌های دهه ۱۹۴۰ تبدیل کرده است.