زیرساخت تعریفشده با نرمافزار (SDI) روشی است که در آن زیرساختهای فنی بهطور کامل تحت کنترل نرمافزار قرار میگیرند. این روش مستقل از وابستگیهای سختافزاری عمل کرده و امکان گسترش برنامهنویسی را فراهم میکند. تقاضا برای تجهیزات تعریفشده با نرمافزار با رشد نوآوری در این حوزه افزایش یافته است.
در رویکرد SDI، نیازمندیهای زیرساختی یک برنامه به صورت اعلانی (هم نیازمندیهای عملکردی و هم غیرعملکردی) تعریف میشوند. سختافزار به اندازه کافی انعطافپذیر است تا زیرساخت را کنترل کند و نرمافزار عملکرد را تعریف مینماید. این عملکرد با جایگزینی ساده نرمافزار قابل تغییر است.
رویکردهای دیگر
رویکردهای دیگر در سیستمهای تعریفشده با نرمافزار شامل تجهیزات تعریفشده با نرمافزار (SDE) و ابزارهای تعریفشده با نرمافزار (SDA) هستند.
کاربردهای معمول
- رادیوی تعریفشده با نرمافزار
- شبکه تعریفشده با نرمافزار
- تلویزیون تعریفشده با نرمافزار
در طراحی توکار، نقش SDE/SDA با استفاده از بهروزرسانی مستقیم فریمور (DFU) از طریق اقدام از راه هوا (OTA) تعریف میشود. OTA/DFU فرایندی است که در آن فریمور یک سیستم توکار به صورت بیسیم و از راه دور جایگزین میشود. این قابلیت ابزاری قدرتمند برای تغییر کاربری سختافزار انعطافپذیر با جایگزینی ساده فریمور یا نرمافزار توکار است.
یک نمونه ممکن از ابزار تعریفشده با نرمافزار، یک «جعبه سیاه» سختافزاری با ورودیها و خروجیهای متعدد است که عملکرد آن با جایگزینی نرمافزار یا فریمور بدون نیاز به تغییر سختافزار، قابل تطبیق با وظایف بسیار متفاوت است.
مزایا
مزایای SDI/SDA/SDE شامل کاهش یا حذف تلاش برای نگهداری زیرساخت، امکان تمرکز شرکتها بر بخشهای دیگر نرمافزار، تضمین یکپارچگی و قابلیت گسترش، استقرار از راه دور بدون توقف سرویس و استفاده از مزایای نسخهگذاری مانند گیت است.
قابلیتهای پیشرفته امکان انتقال از یک پیکربندی به پیکربندی دیگر بدون توقف سرویس را فراهم میکنند. این کار با محاسبه خودکار مجموعه تغییرات وضعیت بین پیکربندیها و گامهای انتقال خودکار بین هر گام انجام میشود، که در نهایت به تغییر کامل عملکرد از طریق نرمافزار میانجامد.