قانون کسبوکارهای کوچک، مصوبهای از کنگره ایالات متحده است که در ۳۰ ژوئیه ۱۹۵۳ به تصویب رسید. این قانون با هدف حمایت، مشاوره و حفاظت از منافع کسبوکارهای کوچک تدوین شد و منجر به تأسیس اداره کسبوکارهای کوچک (SBA) گردید.
در سال ۱۹۵۸، اصلاحاتی بر این قانون اعمال شد که آن را به عنوان یک قانون مستقل تحت عنوان «قانون کسبوکارهای کوچک» تعریف کرد. در سال ۱۹۷۸، اصلاحات دیگری منجر به تأسیس دفتر استفاده از کسبوکارهای کوچک و محروم شد. در سال ۱۹۸۸، الزام به ارائه پیشبینیهای برنامهریزی خرید به این قانون افزوده شد.
در سال ۲۰۱۷، قانون بهبود فرآیند قراردادهای خرید برای کسبوکارهای کوچک و در سال ۲۰۲۰، قانون انعطافپذیری برنامه حمایت از حقوق کارکنان، شرایط بخشش وام را آسانتر کردند.