سیلاس هارلن (۱۷ مارس ۱۷۵۳ – ۱۹ اوت ۱۷۸۲) یکی از اولین مهاجران کنتاکی بود که در سال ۱۷۷۴ به همراه جیمز هارود به این منطقه آمد تا هارودزتاون را که قدیمیترین سکونتگاه دائمی سفیدپوستان در این قلمرو (اکنون هارودزبرگ) بود، تأسیس کند.
سیلاس بیشتر دوران انقلاب آمریکا را در مرزهای غربی گذراند و علیه بومیان سرخپوست جنگید. با این حال، نزدیک به پایان عمرش، در لشکرکشیهای ایلینوی در سال ۱۷۷۹ تحت فرماندهی جورج راجرز کلارک خدمت کرد و سرانجام در نبرد بلو لیکس در ۱۹ اوت ۱۷۸۲، در حالی که علیه گروهی متشکل از بومیان، وفاداران به انگلیس و نیروهای بریتانیایی میجنگید، جان خود را از دست داد.
پس از مرگ سیلاس، نامزد او، سارا کالدول، با برادرش جیمز ازدواج کرد و بعدها مادربزرگ جان مارشال هارلن، قاضی دیوان عالی ایالات متحده، شد. شهرستان هارلن در کنتاکی به افتخار سیلاس هارلن نامگذاری شده است.
سکونتگاه کنتاکی
سیلاس و برادرش، جیمز، در ماه مه ۱۷۷۴ جیمز هارود را در تأسیس هارودزتاون، قدیمیترین سکونتگاه دائمی سفیدپوستان در کنتاکی، همراهی کردند. نام او در سرشماری بین دسامبر ۱۷۷۷ و اکتبر ۱۷۷۸، در کنار اسکوایر بوون، برادر کوچکتر دنیل بوون، به عنوان یکی از ساکنان شهر ذکر شده است. سیلاس به عنوان عضوی از کمیته دفاع از وست فینکستل در سال ۱۷۷۶، مانند جورج راجرز کلارک، از تبدیل کنتاکی به یک شهرستان از ویرجینیا به جای ایالتی مستقل تحت نظر شرکت ترانسیلوانیا حمایت کرد.
در سال ۱۷۷۸، سیلاس با کمک عمویش، جیکوب، و برادرش، جیمز، «ایستگاه هارلن» را تأسیس کرد. این ایستگاه یک جانپناه چوبی مستحکم در نزدیکی رودخانه سالت، حدود هفت مایل بالاتر از هارودزبرگ بود.
جنگ انقلاب
در دوران خدمت در شبهنظامیان کنتاکی، او به عنوان دیدهبان و شکارچی فعالیت میکرد و در نهایت به درجه سرگردی رسید. در ۲ ژانویه ۱۷۷۷، در هارودزبرگ، سیلاس هارلن یکی از حدود سی نفری بود که توسط جیمز هارود برای بازیابی پانصد پوند باروت از جزایر سهگانه در منطقه امروزی شهرستان لوئیس، گرد هم آمدند. جورج راجرز کلارک و جان گابریل جونز این باروت را در اوت پیشین از فورت پیت (پیتسبورگ امروزی) برای مهاجران کنتاکی تهیه و تحویل داده بودند و کلنل جان تاد در ۲۵ دسامبر ۱۷۷۶ تلاش کرد باروت را بازیابی کند، اما ناموفق بود و وظیفه را به هارود سپرد.
شرکت هارود، که شامل افرادی چون دیوید گلن، آیزاک هایت و سایمون کنتون در کنار هارلن بود، سپس باروت را به دست آورد و به هارودزبرگ بازگشت.
او فرماندهی یک دسته دیدهبان را تحت فرماندهی ژنرال جورج راجرز کلارک در لشکرکشیهای ایلینوی در سال ۱۷۷۹ بر عهده داشت و خود را افسری بسیار فعال، پرانرژی و کارآمد ثابت کرد. سیلاس همچنین فرمانده دستهای در حمله جان باومن به اولد چیلیکوت در سال ۱۷۷۹ بود و در سال ۱۷۸۰ به کلارک در تأسیس فورت جفرسون در دهانه رودخانه اوهایو کمک کرد.
سرگرد سیلاس هارلن در ۱۹ اوت ۱۷۸۲، در حالی که پیشقراولان را در نبرد بلو لیکس رهبری میکرد، جان باخت. این نبرد یکی از آخرین درگیریهای انقلاب آمریکا و آخرین پیروزی برای وفاداران و بومیان در جنگ مرزی بود. او در میان همعصران خود بسیار مورد احترام بود. ژنرال کلارک، که برادر بزرگتر ویلیام کلارک مشهورتر بود، درباره سیلاس گفت: «او یکی از شجاعترین و ماهرترین سربازانی بود که تا به حال در کنار من جنگیده است.»
در منبع شماره ۱۰، سیلاس هارلن با شماره ۲۱۵ و پدرش جورج هارلن (۱۷۱۸ - ) با شماره ۴۵ ذکر شده است. پدر جورج، جیمز هارلن (۱۶۹۲ - پس از ۱۷۶۰) شماره ۱۱ و پدر او جورج هارلن ( - ۱۷۱۴) شماره ۳ و پدرش جیمز هارلند ( - ؟) شماره ۱ است.