شینتو زیارتگاهی چیست؟
شینتو زیارتگاهی یکی از شاخههای اصلی دین شینتو است که پس از جنگ جهانی دوم حول زیارتگاهها و آیینهای مذهبی شکل گرفت. این آیین با مدیریت روحانیون و بر اساس متون مقدس مانند کوجیکی و نیهون شاکی اجرا میشود.
تاریخچه و تغییرات
پیش از ۱۹۴۵، همه زیارتگاههای شینتو زیر نظر مؤسسه الوهیت اداره میشدند. با صدور دستور شینتو در دسامبر ۱۹۴۵، این مؤسسه منحل و به انجمن زیارتگاههای شینتو تبدیل شد. امروزه، بیش از ۸۰,۰۰۰ زیارتگاه در ژاپن وجود دارد که بسیاری از آنها مستقل یا زیر نظر انجمنهای مختلف فعالیت میکنند.
آموزش و مدیریت
دو دانشگاه و هفت مدرسه فنی، برنامههای آموزشی برای روحانیون شینتو ارائه میدهند. دانشگاههای کوکوگاکوئین و کوگاکان از مهمترین مراکز آموزشی در این زمینه هستند. با این حال، زیارتگاههای کوچک که شخصیت حقوقی ندارند، نمیتوانند عضو انجمن اصلی باشند.
تفاوت با شینتو دولتی
شینتو زیارتگاهی پس از دوره میجی از شینتو دولتی جدا شد. در ۱۸۸۲، دولت اعلام کرد که شینتو یک آیین ملی است، نه یک دین. این جدایی باعث شد تا شینتو زیارتگاهی به عنوان یک آیین مستقل شناخته شود.