آبله گوسفندی (Sheeppox) بیماری بسیار واگیرداری است که توسط ویروسی از خانواده پوکسویریده و جنس کاپریپوکسویروس ایجاد میشود. این بیماری به دلیل کاهش کیفیت پشم و چرم، خسارات اقتصادی قابل توجهی به همراه دارد.
ویروس آبله گوسفندی عمدتاً در آفریقا، آسیا، هند و خاورمیانه شیوع دارد. گوسفندان اهلی و وحشی همه نژادها میتوانند به این ویروس مبتلا شوند، اما گوسفندان بومی مناطق آلوده مقاومت بیشتری نشان میدهند.
علائم و تشخیص
علائم بیماری از خفیف تا شدید متغیر است و شامل تب، ضایعات پوستی (به ویژه در پوزه، گوشها و نواحی فاقد پشم)، تورم غدد لنفاوی و سختی در تنفس است. دوره نهفتگی ویروس بین 4 تا 12 روز است.
انتقال و پیشگیری
ویروس از طریق هوای آلوده، تماس با حیوان آلوده، ترشحات بدن و تجهیزات آلوده منتقل میشود. واکسنهای زنده ضعیفشده موثرترین روش پیشگیری هستند، اما واکسنهای غیرفعال نیز وجود دارند.
تاریخچه و شیوع
در قرن بیستم، آبله گوسفندی از اروپا ریشهکن شد، اما همچنان در سایر مناطق جهان شیوع دارد. کشورهای اتیوپی، سومالی و الجزایر بیشترین تعداد موارد را گزارش کردهاند.