خطوط شریگر الگوهایی بصری هستند که در مقاطع عرضی عاج مشاهده میشوند. این خطوط به نامهای مختلف مانند شبکهبندیهای متقاطع یا شیارهای موتور نیز شناخته میشوند. خطوط شریگر به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
- خطوط خارجی شریگر: خطوطی هستند که به سادگی دیده میشوند و نزدیکترین فاصله را به سیمانتوم دارند.
- خطوط داخلی شریگر: خطوطی کمرنگتر که در اطراف کانالهای عصبی یا مجرای عاج قرار دارند.
تقاطع این خطوط زوایایی تشکیل میدهد که به دو شکل ظاهر میشوند: زوایای کاو و زوایای کوه. زوایای کاو دارای کنارههای کمی کاو هستند و به سمت ناحیه داخلی عاج باز میشوند، در حالی که زوایای کوه دارای کنارههای کمی کوه هستند و به سمت ناحیه خارجی عاج باز میشوند. در گونههای منقرضشده فیلسانان، زوایای شریگر (چه کاو و چه کوه) حاد هستند، در حالی که در گونههای موجود، این زوایا منفرجهاند.