معرفی پولناگولوم
پولناگولوم، که به نام پولناگولوم-پولولوا نیز شناخته میشود، یک غار فعال با گذرگاههای رودخانهای است که در شهرستان کلر، ایرلند واقع شده است. این غار با طول بیش از ۱۶ کیلومتر، عنوان طولانیترین غار جزیره ایرلند و سومین غار عمیق کشور را به خود اختصاص داده است.
ساختار اصلی غار از گذرگاههای پیچدرپیچ رودخانهای تشکیل شده که به روشهای مختلف به هم متصل میشوند و امکان سفرهای متنوعی را فراهم میکنند. ورود به غار معمولاً از ورودی پولناگولوم انجام میشود و پس از مدتی کوتاه، به رودخانه اصلی میرسید.
ویژگیهای جغرافیایی
رودخانه اصلی تقریباً در سراسر طول غار جریان دارد و چندین ورودی کوچکتر نیز به آن میپیوندند. در نزدیکی انتهای جنوبی غار، به چاه پولولوا میرسید که اغلب برای سفرهای عبوری استفاده میشود. بیشتر آب غار از چالههای بالادست پولناگولوم تأمین میشود، جایی که آب سطحی از بستر شیل عبور کرده و به سنگ آهک نفوذپذیر فرو میرود. انتهای غار یک صفحه رسوبی کمعمق است که ادامه مسیر را غیرممکن میکند. آب در نهایت در چشمه کیلانی، در جنوب غار، ظهور میکند.
تاریخچه اکتشاف
اولین اکتشاف شناختهشده غار توسط تی. جی. وستروپ در سال ۱۸۸۰ انجام شد، اما اکتشافات جدی از قرن بیستم آغاز شد. ای. ای. بیکر در سالهای ۱۹۱۲ و ۱۹۲۵ اکتشافات سیستماتیکی را انجام داد و در سال ۱۹۳۵، باشگاه یورکشر اولین فرود به چاه پولولوا را ثبت کرد. در سال ۱۹۴۴، آکادمی سلطنتی ایرلند مقاله و نقشهای جامع از غار را منتشر کرد.
در سال ۱۹۵۲، غارنوردان نیروی هوایی بریتانیا گذرگاه شاخهای را کشف کردند و در سال ۱۹۵۳ آن را به بخشهای دیگر غار متصل کردند. در دهه ۱۹۶۰، انجمن غارنوردی دانشگاه بریستول نقشهبرداری کاملی را انجام داد که تا به امروز بهروزرسانی میشود.