زندگینامه
فیلیپ کوک در ۳۱ ژوئیه ۱۸۱۷ در شهرستان تویگز، جورجیا، متولد شد. والدین او از ویرجینیا به جورجیا مهاجرت کرده بودند. او در جنگهای سمینول در فلوریدا خدمت کرد و پس از تحصیل در دانشگاه اوگلتورپ، در سال ۱۸۴۱ از دانشکده حقوق دانشگاه ویرجینیا فارغالتحصیل شد. سپس در شهرستان میکن، جورجیا، به وکالت پرداخت.
با آغاز جنگ داخلی آمریکا، کوک به کنفدراسیون پیوست و به عنوان سرباز ساده در هنگ چهارم داوطلبان جورجیا ثبتنام کرد. تا پایان نبرد هفت روز در شبهجزیره ویرجینیا، به درجه سرهنگ دومی ارتقا یافت. او در نبردهای منساس، آنتیتام و چنسلورزویل شرکت کرد و در آخرین نبرد از ناحیه پا مجروح شد. به همین دلیل، نبرد گتیسبورگ را از دست داد.
پس از بهبودی، کوک به ارتش بازگشت و در نبرد کلد هاربر فرماندهی یک تیپ را بر عهده گرفت. در این نبرد، پس از کشته شدن ژنرال جورج دولز، فرماندهی تیپ به او سپرده شد. او در محاصره پترزبورگ دوباره مجروح شد و پس از بهبودی، در نبرد سیدار کریک تحت فرماندهی ژنرال استفان رمسر خدمت کرد. کوک در حمله به فورت استدمن برای سومین بار مجروح شد.
پس از جنگ
پس از پایان جنگ در ۱۸۶۵، کوک به آمریکوس، جورجیا، نقل مکان کرد و دوباره به وکالت پرداخت. او در سیاست محلی و ایالتی فعال بود و از ۱۸۷۳ تا ۱۸۸۳ به عنوان نماینده دموکرات در مجلس نمایندگان ایالات متحده خدمت کرد. در سال ۱۸۹۰، به درخواست نیتن کرافورد بارنت، دبیر ایالت جورجیا شد و در ساخت ساختمان کاپیتل ایالت در آتلانتا نقش داشت.
فیلیپ کوک در ۲۱ مه ۱۸۹۴ در آتلانتا درگذشت. شهرستان کوک در جورجیا به افتخار او نامگذاری شده است.