سگ تازی کرواسی باستان، که با نام سگ تازی بوسنی باستان نیز شناخته میشد، نژادی منقرضشده از سگهای تازی در کشورهای بالکان، بهویژه بوسنی و هرزگوین و کرواسی بود. گفته میشود این نژاد از سگهای تازی سلتها منشأ گرفته است و شباهت زیادی به تصاویر سگها روی سکههای سلتی از قرن پنجم قبل از میلاد داشت.
این نژاد تقریباً مشابه سگ تازی مدرن بود، اما اندکی کوچکتر. نرها معمولاً بین ۶۰ تا ۶۵ سانتیمتر قد داشتند، در حالی که مادهها کوتاهتر بودند. پوشش آنها کوتاه و عمدتاً سفید با لکههای سیاه، قهوهای، قرمز یا زرد بود. این سگها بهطور سنتی برای شکار خرگوش استفاده میشدند و طعمه را گرفته و به شکارچی بازمیگرداندند.
سگ تازی کرواسی باستان هرگز توسط هیچ باشگاه پرورش سگ به رسمیت شناخته نشد و در دوران یوگسلاوی سابق تحت فشار زیادی قرار گرفت. دولت یوگسلاوی شکار با سگهای تازی را ممنوع کرد و مالکیت سگها بدون ثبتنام در باشگاه پرورش سگ را ممنوع اعلام کرد. در اوایل دهه ۱۹۸۰، چند نمونه از این نژاد در اوراشیه و روستاهای اطراف یافت شدند. یک جفت از آنها به دانشکده دامپزشکی زاگرب منتقل شدند تا برنامهای برای پرورش آنها آغاز شود، اما این برنامه در نهایت شکست خورد و معتقدند این نژاد تا سال ۱۹۹۵ منقرض شده است.