معادن اسلیت اوکلی در ولز

Oakeley quarry
📅 14 تیر 1405 📄 183 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

معادن اوکلی، واقع در شهر بلناو فستینوگ در شمال ولز، زمانی بزرگترین معدن زیرزمینی اسلیت در جهان بود. این معادن با ۲۶ طبقه و عمق قابل توجه، تاریخچه‌ای پرفرازونشیب از قرن نوزدهم تا قرن بیست‌ویکم دارند. از استخراج اولیه توسط ساموئل هالند تا ادغام و گسترش آن به عنوان معدن اوکلی، این مجموعه شاهد نوآوری‌های فنی، چالش‌های صنعتی و در نهایت بسته شدن در سال ۲۰۱۰ بوده است.

معادن اوکلی، واقع در شهر بلناو فستینوگ در شمال ولز، زمانی بزرگترین معدن زیرزمینی اسلیت در جهان بود. این معادن با ۲۶ طبقه و عمق قابل توجه، تاریخچه‌ای پرفرازونشیب از قرن نوزدهم تا قرن بیست‌ویکم دارند.

تاریخ اولیه

استخراج اسلیت در این منطقه از سال ۱۸۱۸ آغاز شد، زمانی که ساموئل هالند، بازرگانی از لیورپول، زمینی را در نزدیکی مزرعه رهاوبریدیر اجاره کرد. خانواده اوکلی، مالک زمین، ۱۰٪ از سود را به عنوان حق الملكية دریافت می‌کردند. در ۱۸۲۵، هالند اجاره خود را به شرکت اسلیت ولز فروخت که معدن را به طور قابل توجهی گسترش داد.

تشکیل و گسترش اوکلی

در سال ۱۸۷۸، اجاره معادن بالایی و میانی به پایان رسید و مالک زمین، دبلیو.ای. اوکلی، آن‌ها را ادغام کرد و معدن اوکلی را تشکیل داد. با این حال، مشکلاتی ناشی از استخراج جداگانه در معادن مختلف، باعث ریزش‌های سنگی خطرناکی در دهه ۱۸۷۰ شد.

بسته شدن و بازگشایی

پس از ریزش بزرگ در سال ۱۸۸۳، معدن اوکلی به طور کامل ادغام شد. در دهه ۱۹۷۰، معدن به عنوان جاذبه گردشگری و معدن فعال تحت نام گلدفا گانول بازگشایی شد. در نهایت، در سال ۲۰۱۰، به دلیل کشف نشست زمین، معدن برای همیشه بسته شد.

جمع‌بندی

معادن اوکلی نمادی از صنعت اسلیت ولز و تحولات آن در طول دو قرن هستند. با وجود نوآوری‌های فنی مانند استفاده از برق آبی و سیستم‌های حمل‌ونقل داخلی، این معادن تحت تأثیر رکود صنعت ساختمان، رقابت بین‌المللی و تغییر سلیقه مصرف‌کنندگان قرار گرفتند. بسته شدن نهایی معدن در سال ۲۰۱۰ پایان فصلی از تاریخ صنعتی ولز را رقم زد، اما میراث آن همچنان در منطقه باقی است.