معرفی فیلم
«نه، این قسمت از دنیا» فیلم کمدی مستقل محصول سال ۱۹۹۵ است که فیل اتلاکسون آن را نوشته و کارگردانی کرده است. در این فیلم آدام وست، مت لچر و کریستینا لانگ به ایفای نقش پرداختهاند.
داستان
داستان فیلم در بازه یک روز میگذرد. چند تن از فارغالتحصیلان دبیرستان بویزی خبر درگذشت یکی از همکلاسیهای سابق خود را میشنوند و درگیر خاطرات، تنشها و واقعیتهایی میشوند که پیش از آن به شکل کامل با آن روبهرو نشده بودند.
فیلم شخصیتها را در جامعهای قرار میدهد که به نظر نمیرسد حق انتخاب مستقل را بهسادگی به آنها بدهد؛ موضوعی که درونمایه طنزآمیز و انتقادی اثر را شکل میدهد.
بازیگران
از بازیگران اصلی فیلم میتوان به آدام وست، مت لچر و کریستینا لانگ اشاره کرد.
تولید
«نه، این قسمت از دنیا» بر پایه نمایشی از داونهاوس پروداکشنز ساخته شد که در سال ۱۹۹۳ در جورج استریت پلیهاوس روی صحنه رفته بود. نسخه سینمایی این اثر طی ۲۷ روز در مناطق جنوب کونا و شهر بویزی در ایالت آیداهو فیلمبرداری شد و از بازیگران محلی نیز در آن استفاده شد.
بودجه فیلم با ۶۵ هزار دلار نقد و ۱۹۰ هزار دلار کمک مالی تأمین شد؛ از جمله کمکهزینهای ۳۴ هزار دلاری از بنیاد یو. اس. وست، بنیاد ویتنبرگر و دانشگاه ایالتی بویزی. آن فاکس، مسئول آموزش مدارس، به دلیل چند لحظه کوتاه برهنگی در فیلم، درباره این کمکهزینه به اداره آموزش ایالت آیداهو اعتراض کرد.
دیوید کلین در فاصله برنامههای کاری خود برای «مالرتز»، روی این پروژه کار کرد. اتلاکسون گفته بود هدفش ایجاد فرصتهای تازه برای فیلمسازی در آیداهو، برای نخستین بار پس از حدود ۷۰ سال و از دوران نل شیپمن، بوده است؛ دیدگاهی که آدام وست نیز با آن همراه بود.
انتشار
نخستین نمایش فیلم در ۶ اکتبر ۱۹۹۵ در سینمای فلیکز برگزار شد. این اثر سپس اکرانی محدود داشت و بعداً در جشنواره فیلم لانگ آیلند و جشنواره فیلم ساندنس نمایش داده شد. فیلم همچنین در بازار فیلم Independent Feature Film Market برای معرفی به خریداران و توزیعکنندگان ارائه شد.
نقد و استقبال
«نه، این قسمت از دنیا» در جشنواره فیلم لانگ آیلند برنده جایزه بهترین نخستین فیلم بلند شد. لورا دلگادو در نشریه The Arbiter نوشت برخی از صحنههای گفتوگومحور فیلم طولانیاند، اما سکانسی خاص با حضور بدلکار به اندازهای ارزشمند بود که هزینه تماشا را توجیه کند.
درباره درونمایه
عنوان فیلم به طعنهای اجتماعی اشاره دارد؛ جامعهای که در آن شخصیتها با محدودیت در انتخاب و تصمیمگیری روبهرو میشوند. اثر تلاش میکند با زبانی کمدی، گذار از فضای مدرسه به جامعهای پیچیدهتر را به تصویر بکشد.