سوگند ملی هند، قسم وفاداری به جمهوری هند است که معمولاً در مراسم عمومی، به ویژه در مدارس و جشنهای روز استقلال و روز جمهوری، به صورت گروهی خوانده میشود. این سوگند در صفحات نخست کتابهای درسی و تقویمها چاپ میشود، اما بخشی از قانون اساسی هند نیست.
این سوگند در سال ۱۹۶۲ توسط پی.وی. سوببا رائو به زبان تلوگو سروده شد و برای نخستین بار در سال ۱۹۶۳ در یک مدرسه در ویساخاپاتنام خوانده شد. پس از آن، به زبانهای منطقهای مختلف ترجمه و در بسیاری از مدارس از سال ۱۹۶۳ معرفی شد.
تاریخچه
پی.وی. سوببا رائو، نویسنده سوگند ملی، یک نویسنده برجسته به زبان تلوگو و کارمند دولت بود. او این سوگند را در سال ۱۹۶۲ زمانی که به عنوان افسر خزانهداری منطقه ویساخاپاتنام خدمت میکرد، سرود. این سوگند توسط تنتی ویسوانادهام، رهبر ارشد کنگره، به وزیر آموزش و پرورش وقت، پی.وی.جی. راجو، ارائه شد.
سوببا رائو در آناپارتی، منطقه نالگوندا، تلانگانا متولد شد و به زبانهای تلوگو، سانسکریت، هندی، انگلیسی و عربی تسلط داشت. او در ایالت حیدرآباد و پس از تشکیل آندرا پرادش، در مناطق مختلف از جمله خمام، نظامآباد، نلور، ویساخاپاتنام و نالگوندا خدمت کرد.
کاربرد
سوگند ملی از روز جمهوری، ۲۶ ژانویه ۱۹۶۵، به طور روزانه در مدارس خوانده میشود و در مراسم مدرسه، روز استقلال، روز جمهوری و سایر مراسم سنتی یا قانونی نیز اجرا میگردد.