نستی آیدلز: تاریخچه، آلبوم‌ها و بازگشت دوباره

Nasty Idols
📅 10 اسفند 1404 📄 518 کلمه 🔗 منبع اصلی

چکیده

نستی آیدلز گروه گلام متال سوئدی از مالمو بود که در 1987 شکل گرفت و با آلبوم debut Gigolos on Parole (1989) به شهرت رسید. با تغییرات خط آهن، روندی از موسیقی glam به گراندج در دهه 90 داشتند، در نهایت انحلال 1995 و بازگشت 2006 را تجربه کردند. اندی پیرس در 2013 درگذشت.

نستی آیدلز

نستی آیدلز گروهی گلام متال از سوئد بود که در مالمو شکل گرفت و در سال 1987 پایه‌گذاری شد. صدای آنها با الهام از گروه‌هایی چون Mötley Crüe و Kiss شناخته می‌شد. نخستین اجرایشان در یک جشنوارهٔ محلی در سوئد برگزار شد و پس از انتشار تک‌آهنگ Dont Walk From Love/Easy Come Easy Go به شرکت مستقل HSM/CBS Records ملحق شدند. آلبوم نخستشان با نام Gigolos on Parole در سال 1989 منتشر شد و به سرعت طرفداران وسیعی پیدا کرد.

دورۀ آغازین و نخستین موفقیت‌ها

ترکیب اولیهٔ گروه با Andy Pierce در وکال، Jonnie Wee در گیتار لید، Dick Qwarfort در بیس، George Swanson در درام و Roger White در کیبورد بود. بعد از انتشار آلبوم، با اجرای‌های بیشتر و افزایش پایگاه طرفداران روبه‌رو شدند. در سنوات بعد، Peter Espinoza به جای Jonnie Wee روی گیتار رسید و تعدادی از نخستین ترانه‌ها برای آلبوم بعدی ضبط شد. Cruel Intention (1991) با نقدهای خوب مواجه شد و ویدیوهای Cold Way of Living، Can’t Get Ya Off و Trashed N’ Dirty برای MTV پخش شد و آلبوم در آلمان و ژاپن هم منتشر شد.

دوران Vicious

در 1993 آلبوم سوم با نام Vicious منتشر شد. با کاهش میزان توجه به گلام متال و هم‌سو شدنِ بازار با گرایش‌های گرَنج، صدای گروه به سمت tones تاریک‌تر و سنگین‌تر رفت. ویدیوهای Heads Down (In Tinseltown) و Ain’t Got Nothin ساخته شدند.

انحلال و بازنگری‌های بعدی

تا سال 1994 موج گرانج به کاهش شدید علاقه به گلام متال منجر شد و بعضی اعضا به پروژه‌های دیگر روی آوردند. Peter Espinoza گروه را ترک کرد و آلبومی با عنوان The Fourth Reich در دست توسعه بود که به دلیل ورشستگی شرکت ضبط، منتشر نشد. این آلبوم در نهایت در سال 2002 با عنوان Heroes for Sale منتشر شد و گروه در سال 1995 از هم پاشید.

پروژه‌های جانبی و بازگشت

اعضای باقی‌مانده در طول سال‌ها تلاش کردند تا در صنعتی که سخت‌تر می‌شد، دوام بیاورند. Majestic، خلاقیت Espinoza، در ژاپن به موفقیت رسید و بعداً Machinegun Kelly و United Enemies از سوی Andy Pierce شکل گرفتند. Perris Records بعدها کلِ آلبوم‌های استودیویی و یک مجموعهٔ Best of را دوباره منتشر کرد.

تجدید دیدار و آثاری که آمدند

با آغاز ۲۰۰۶، گروه به صحنه بازگشت و در Sweden Rock Festival حضور یافت. تور The Rejects on the Road، کنسرت‌های متعددی در سوئد، ایتالیا و بریتانیا برگزار شد و در ۲۶ آوریل ۲۰۰۹ آلبوم Boys Town منتشر شد که با استقبال خوبی روبه‌رو شد. Kalifornia در ۳ ژوئیه ۲۰۱۲ منتشر شد.

سال‌های پایانی و تغییرات نفرات

در ۲۷ فوریه ۲۰۱۳ بنیانگذار Dick Qwarfort گروه را ترک کرد و در ۵ دسامبر ۲۰۱۳ Andy Pierce، تنها عضو بنیانگذار باقیمانده، در اثر خونریزی مغزی درگذشت.

اعضا و دیسکوگرافی

اعضای اصلی گروه در طول سال‌ها تغییر کردند اما پایهٔ آنها شامل Andy Pierce، Dick Qwarfort، George Swanson، Roger White، Jonnie Wee و Peter Espinoza بود. فهرست دیسکوگرافی به شکل زیر است:

  • آلبوم‌ها: Gigolos on Parole (1989)، Cruel Intention (1991)، Vicious (1993)، Heroes for Sale (1996)، Boys Town (2009)، Kalifornia (2012)
  • تک‌آهنگ‌ها: Don’t Walk from Love/Easy Come Easy Go (1988)، Alive N’ Kickin’ (1990)
  • آلبوم‌های گردآوری: Best of Nasty Idols (2002)، The Refused and Lost Tapes (2002)، The Swedish Sleaze Collection (2006)
  • دی‌وی‌دی‌ها: Rejects on the Road (2007)

برای پیگیری اخبار رسمی گروه و انتشارهای تازه به صفحات رسمی وابسته مراجعه کنید.

جمع‌بندی

ارائهٔ میراثی پُرتنش از گرانش دوره‌های گلام متال و بازآفرینی‌های دهه‌های بعدی، نستی آیدلز را به یکی از نمونه‌های شاخص موسیقی راک سوئد تبدیل کرده است. ترکیب‌های دوباره و انتشار آلبوم‌هایی مانند Boys Town و Kalifornia نشان از پایداری و تاثیر آنها دارد.