زندگی و تبار
نجیب علی چودهری در روستای بگباری، نزدیک شهر کریمگنج، در خانوادهای بنگالی مسلمان متولد شد. جد او، محمد نقی، مالک زمینهای منطقه بود. در مورد تبار خانوادگی او روایتهای متفاوتی وجود دارد؛ برخی معتقدند آنها از استان غور افغانستان مهاجرت کردهاند و برخی دیگر آنها را از نوادگان شاه عمر یمنی، از یاران شاه جلال، میدانند.
بر اساس دستنوشتهای از فرزند ارشد چودهری، خانواده او از نوادگان گوهر خان، اشرافزادهای از بدخشان بودند که ثروت خود را به برادر کوچکترش بخشید و به عنوان داعی به هندوستان مهاجرت کرد.
تحصیلات و فعالیتها
چودهری شاگرد امامالدین مهاجر مکی، عارف چشتی، بود و در شورش ۱۸۵۷ هند علیه بریتانیاییها شرکت کرد. پس از شکست شورش، به همراه مکی به مکه مهاجرت کرد. در آنجا، در خوابی دستور یافت به زادگاهش بازگردد و به آموزش اسلام بپردازد.
در سال ۱۸۷۳، او مدرسهای در خانه خود تأسیس کرد که به نام مدینةالعلوم بگباری شناخته شد. این مدرسه، الگو گرفته از دارالعلوم دیوبند، نخستین مرکز رسمی آموزش اسلامی در منطقه سیلت بزرگ بود.
درگذشت و میراث
چودهری به دلیل کراماتش شهرت یافت و پس از درگذشت، آرامگاه او به زیارتگاهی در روستای راثگرم تبدیل شد. فرزندان و نوادگان او، از جمله عبدالحی چودهری و عبدالملیم چودهری، نیز به عنوان دانشمندان برجسته فعالیت کردند.