لوییس دل آلکاثار: الهی‌دان اسپانیایی و مفسر کتاب مکاشفه

زندگی‌نامه

لوییس دل آلکاثار (۱۵۵۴–۱۶۱۳) الهی‌دان یسوعی اسپانیایی بود که در سویل به دنیا آمد. او پسر ارشد مِلچور دل آلکاثار، حقوقدان، و خواهرزاده شاعر مشهور بالتاسار دل آلکاثار بود. تحصیلات خود را در سویل، کوردوبا و سالامانکا گذراند و در ۱۵۶۸ به انجمن عیسی پیوست. در ۱۵۷۸ به مقام کشیشی رسید.

آثار و دیدگاه‌ها

مهم‌ترین اثر او «Vestigatio arcani sensus in Apocalypsi» است که پس از مرگش در ۱۶۱۴ منتشر شد. در این کتاب، آلکاثار دیدگاه پیشگویی‌گرایانه (preterist) را مطرح کرد و معتقد بود بیشتر بخش‌های کتاب مکاشفه به رویدادهای زمان یوحنا نبی اشاره دارد. او به‌ویژه با دیدگاه‌های آخرالزمانی یوآخیم فیوره مخالفت کرد.

کتاب دیگر او «In eas Veteris Testamenti partes quas respicit Apocalypsis» در ۱۶۳۱ منتشر شد.

تأثیر و میراث

روش تفسیری آلکاثار به‌سرعت توسط هوگو گروتیوس مورد توجه قرار گرفت. او همچنین بر هنری هموند، الهی‌دان پروتستان انگلیسی، تأثیر گذاشت. آلکاثار در کنار یوهان هاینتس هایده‌گر در رمان «تریسترام شندی» به‌عنوان «لویس دِ آکاسار» ذکر شده است.

آلکاثار در نمادشناسی تصویری مریم باکره نیز تأثیرگذار بود و با فرانسیسکو پاچکو، نقاش اسپانیایی، همکاری داشت.