تالار لکانت، ساختمان سابق دانشکده فیزیک دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، در سال ۱۹۲۴ به عنوان یکی از بزرگترین ساختمانهای فیزیک جهان افتتاح شد. این مکان شاهد ساخت اولین برخورددهنده اتمی توسط ارنست لارنس در سال ۱۹۳۱ بود.
نام ساختمان به افتخار برادران جوزف و جان لکانت، استادان فیزیک و زمینشناسی و رؤسای اول و سوم دانشگاه، انتخاب شده بود. با این حال، در سال ۲۰۲۰ به دلیل دیدگاههای نژادپرستانه آنها، نام لکانت از ساختمان حذف شد و تاکنون نام دائمی برای آن انتخاب نشده است.
تاریخچه
در سال ۱۹۲۴، دانشگاه تالار لکانت را برای گسترش دانشکده فیزیک و استخدام اعضای هیئت علمی جدید افتتاح کرد. ارنست لارنس در سال ۱۹۲۸ به این دانشکده پیوست و به همراه دانشجویانش، ام.اس. لیوینگستون و دیوید اسلون، اولین سیکلوترون موفق را در اتاق ۳۲۹ ساخت.
رابرت اُپنهایمر، فیزیکدان هستهای دیگر، در سال ۱۹۲۹ به دانشکده پیوست و در اتاق ۲۱۹ مستقر شد. در سال ۱۹۴۲، اُپنهایمر گروه تحقیقاتی نوترون سریع را رهبری کرد و فیزیکدانهای برجستهای مانند هانس بته و جان ون وله در طبقه فوقانی تالار لکانت به تحلیل دادهها پرداختند.
نوسازی و تغییر نام
در سال ۲۰۰۶، دانشگاه پروژه نوسازی ۳۰.۷ میلیون دلاری را برای بهروز رسانی تالار لکانت و مقاومسازی آن در برابر زلزله اجرا کرد. با وجود حفظ معماری تاریخی، ویژگیهایی مانند نورگیر طبقه چهارم مرمت شدند.
تالار لکانت از سال ۲۰۲۱ به طور موقت به فیزیک جنوبی (ساختمان اصلی) و فیزیک شمالی (الحاقیه ۱۹۵۰) تغییر نام داده است.