گروه کارگری و اتحادیههای صنفی، سازمانی بود که از گرایشهای تندرو در ایرلند شمالی حمایت میکرد. این گروه در ابتدا زیرمجموعه حزب کارگر ایرلند شمالی (NILP) بود، اما با کاهش حمایت از این حزب، به صورت مستقل فعالیت خود را ادامه داد و در سال ۱۹۷۷ از NILP اخراج شد.
در ابتدا، این گروه با نام «کمیته هماهنگی کارگری و اتحادیههای صنفی» شناخته میشد و هدف آن جذب دیگر گروههای چپ بود. آنها برای برگزاری کنفرانسی با حضور اتحادیههای کارگری، گروههای سوسیالیست و کمپینهای اجتماعی تلاش کردند تا رویکردی هماهنگ در سیاستهای جنبش کارگری اتخاذ شود، اما چنین کنفرانسی هرگز برگزار نشد.
این گروه نتوانست حمایت قابل توجهی کسب کند و عمدتاً به عنوان یک حزب حاشیهای شناخته میشد. در انتخابات عمومی بریتانیا در سال ۱۹۸۳، مورییل تنگ به عنوان نامزد این گروه در منطقه بلفاست شرقی شرکت کرد و تنها ۱.۵ درصد آرا را به دست آورد. در انتخابات محلی ایرلند شمالی در سال ۱۹۸۵، سه نامزد این گروه برای شورای شهر بلفاست شرکت کردند، اما هیچکدام انتخاب نشدند. در انتخابات عمومی سال ۱۹۹۲، دو نامزد از جمله رهبر گروه، پیتر هدن، شرکت کردند و در مجموع ۱,۲۶۴ رأی کسب کردند.
تا سال ۱۹۹۳، این گروه بخشی از جنبش کارگری تندرو شد و در سال ۱۹۹۶ به ائتلاف کوتاهمدت کارگری پیوست.