معرفی یوزف آلویس لادورنر
یوزف آلویس لادورنر (۷ مارس ۱۷۶۹ – ۲۰ فوریه ۱۸۵۱)، آهنگساز برجسته اتریشی بود که در خانوادهای پرمایه و اصیل از موسیقیدانان جنوب تیرول زاده شد. او برادر پیانیست و آهنگساز نامدار، یوهان لادورنر بود.
تحصیلات و آغاز فعالیت
لادورنر پس از پایان تحصیلات خود در صومعه بندیکتبویرن، در سال ۱۷۸۴ به عنوان ارگنواز در زادگاهش، آلگوند، مشغول به کار شد. او همچنین نواختن پیانو و دروس آهنگسازی را نزد یوزف گرتس فرا گرفت.
ترکیب خدمت دینی و هنر
او در سال ۱۷۹۹ در شهر بریکسن به مقام کشیشی رسید و پس از آن نیز به عنوان کشیش دربار و مشاور کلیسایی به فعالیت پرداخت. با این حال، عشق او به موسیقی هرگز فروکش نکرد و به رهبری گروه کر و آموزش موسیقی در انجمنهای موسیقی اینسبروک و زالتسبورگ ادامه داد.
لادورنر سرانجام در سال ۱۸۵۱ در بریکسن درگذشت. آثار تصنیفی او در زمان حیاتش بسیار مورد تحسین همعصرانش قرار میگرفت. مجموعه آثار او علاوه بر موسیقی مقدس و قطعات ارگ، شامل فانتزیها و واریاسیونهای فراوانی برای پیانو است؛ برخی از این آثار توسط ناشران معتبری چون شوت در ماینتس و فالتر در مونیخ به چاپ رسیدند.
عشق به کلاویکورد
لادورنر یک کلاویکورد ساختهی اشمال از رگنزبورگِ بایرن را در اختیار داشت. او در نامهای به تاریخ ۲۸ فوریه ۱۸۳۸ برای رابرت شومان نوشت: «در مورد خودم، سرگرمی محبوبم همان کلاویکورد بینظیر اشمال من است که صدایی فوقالعاده دارد. این تنها سازی است که از آن برای تدوین تمام آثارم بهره میبرم.»