مربی ماجراجوی فوتبال آمریکایی
جان لاورنس اسمیت (متولد ۱۵ نوامبر ۱۹۴۸) از مربیان شناختهشده فوتبال کالجهای آمریکاست. او هدایت تیمهای متعددی را بر عهده گرفت؛ از جمله دانشگاه کنتاکی استیت (۲۰۱۶-۲۰۱۸) که در نهایت از این سمت اخراج شد. پیش از آن، اسمیت سرمربی تیمهای دانشگاه آیداهو (۱۹۸۹-۱۹۹۴)، یوتا استیت (۱۹۹۵-۱۹۹۷)، لوئیزویل (۱۹۹۸-۲۰۰۲)، میشیگان استیت (۲۰۰۳-۲۰۰۶)، آرکانزاس (۲۰۱۲) و فورت لوئیس در کلرادو (۲۰۱۳-۲۰۱۶) بود. او پس از فصل ۲۰۱۱ به عنوان سرمربی به دانشگاه آما mater خود، وبر استیت، برگشته بود، اما پس از تمرینات بهاری و اخراج بابی پترینو در آوریل ۲۰۱۲، راهی آرکانزاس شد. اسمیت در برنامههای مختلفی به عنوان مربی دستیار نیز فعالیت کرده است؛ آخرین تجربهاش در آرکانزاس زیر نظر پترینو بود که مسئول تیمهای ویژه از ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۱ را بر عهده داشت.
اوایل زندگی
اسمیت در آیداهو فالز به دنیا آمد و در شهر مجاور یونا بزرگ شد. او در دبیرستان بونویل در رشتههای فوتبال، بسکتبال و دو و میدانی میدرخشید و در سال ۱۹۶۷ فارغالتحصیل شد. او فوتبال کالج را در کالج وبر استیت در اوگن، یوتا بازی کرد و هم به عنوان لاینبکر و هم کوارتربک در کنفرانس بیگ اسکای بازی کرد. اسمیت عضو انجمن برادری تاو کاپا اپسیلون بود و در سال ۱۹۷۱ مدرک لیسانس تربیت بدنی خود را دریافت کرد.
مسیر مربیگری
آغاز کار مربیگری
اسمیت مربیگری را در سال ۱۹۷۱ به عنوان دستیار تحصیلات تکمیلی در وبر استیت آغاز کرد. در ۱۷ فصل بعدی، او به عنوان مربی دستیار در مونتانا (۱۹۷۲-۱۹۷۶) و نوادا (۱۹۷۷-۱۹۸۱) به عنوان کوئوردیناتور دفاعی کار کرد. سپس به مدت هفت فصل در سه دانشگاه آیداهو، وایومینگ و واشنگتن استیت به عنوان دستیار سرمربی و کوئوردیناتور دفاعی همراه دنیس اریکسون شد. حرف L در نام او از سال ۱۹۸۲ به نام عمومیاش اضافه شد، زیرا در آیداهو جان اسمیت دیگری (جان جی. اسمیت) حضور داشت که مدیر تجهیزات ورزشی بود.
دوران درخشان در آیداهو
پس از هفت فصل دستیاری زیر نظر اریکسون، اسمیت در سال ۱۹۸۹ سرمربی تیم آیداهو شد. او در شش فصل رکورد بینظیری ثبت کرد؛ تیم واندالز دو قهرمانی بیگ اسکای را کسب کرد و پنج بار به پلیآف دسته اول NCAA راه یافت. ۵۳ پیروزی اسمیت همچنان رکورد تاریخ این دانشگاه است. با وجود شروع ضعیف در فصل ۱۹۸۹، تیم در بازیهای کنفرانسی بدون شکست ماند که تنها بار در تاریخ دانشگاه بود. کوارتربکهای او مانند جان فریز و داگ نوسمایر هر دو برنده جایزه والتر پیتون شدند و به NFL راه یافتند.
انتقال به یوتا استیت و لوئیزویل
در ژانویه ۱۹۹۵، اسمیت برای حضور در دسته I-A به یوتا استیت پیوست. او سه فصل در لوگان ماند و تیم را به اولین بول هیومانیترین برد. در نوامبر ۱۹۹۷، لوئیزویل با قراردادی ۵ ساله و سالانه ۳۷۵ هزار دلار اسمیت را استخدام کرد. او تیمی که تنها یک پیروزی داشت را به ۷ پیروزی رساند و با ۵ حضور متوالی در بول گیم و دو قهرمانی پیاپی کنفرانس USA، موفقیتهای بزرگی رقم زد. با این حال، در دسامبر ۲۰۰۲ میشیگان استیت او را انتخاب کرد و اسمیت تصمیم خود را در بین دو نیمه بازی GMAC Bowl به بازیکنانش اعلام کرد که با شکست همراه شد.
روزهای پر فراز و نشیب در میشیگان استیت
فصل ۲۰۰۳ با شکست در آلامو بول و مصدومیت ستاره تیم همراه شد، اما اسمیت به عنوان مربی سال بیگ تن انتخاب شد. فصل ۲۰۰۴ ناامیدکننده بود و تیم به بول گیم نرسید. در فصل ۲۰۰۵، حادثه عجیبی در بازی مقابل اوهایو استیت رخ داد؛ با وجود پیش بودن تیم، آشفتگی در کنار زمین باعث شد تیم با ۱۰ بازیکن روی زمین حاضر شود و ضربه فیلدگل بلاک شود. اسمیت با عصبانیت مقصر بودن کادر فنی را پذیرفت. فصل ۲۰۰۶ نیز با شکست تاریخی مقابل نوتردام پس از پیش بودن ۳۷-۲۱ آغاز شد. پس از آن بازی، ویدیویی از سیلی زدن اسمیت به خودش در کنفرانس مطبوعاتی وایرال شد. با وجود ثبت بزرگترین بازگشت تاریخ NCAA مقابل نورثوسترن، تیم فصل را با نتیجه ضعیف به پایان رساند و اسمیت با دریافت ۱.۵ میلیون دلار بخرید قرارداد اخراج شد.
بازگشت به آرکانزاس و فورت لوئیس
پس از دو سال فعالیت در رسانه، اسمیت در ۲۰۰۹ به عنوان مربی تیمهای ویژه به آرکانزاس بازگشت. در سال ۲۰۱۱ راهی وبر استیت شد اما دوباره برای جایگزینی پترینو در آرکانزاس برگشت. او قرارداد ۱۰ ماهه امضا کرد که نشانگر مربیگری موقت بود. با وجود انتظارات بالا، تیم فصل ضعیفی را گذراند و اسمیت در نوامبر اخراج شد. در سال ۲۰۱۳ به فورت لوئیس در دسته دوم پیوست و تیمی را که هیچ پیروزی نداشت را در سه سال به سطح قابل قبولی رساند.
کنتاکی استیت
در دسامبر ۲۰۱۵، اسمیت به عنوان سرمربی دانشگاه کنتاکی استیت معرفی شد، اما در سال ۲۰۱۸ از این سمت اخراج شد.
زندگی شخصی و افتخارات
اسمیت متاهل و دارای سه فرزند است و عموی الکس اسمیت، کوارتربک سابق NFL است. او به دلیل روحیه ماجراجویش شهرت دارد؛ از پاراگلایدر در سوئیس و صعود کوه کلیمانجارو گرفته تا پرواز با جت، چتر نجات و گاوبازی در اسپانیا. در سال ۲۰۰۰ مجله Sports Illustrated او را در لیست ۱۰۰ ورزشکار برتر آیداهو قرن بیستم قرار داد و در ۲۰۰۱ به تالار مشاهیر ورزش آیداهو راه یافت. با این حال، در سپتامبر ۲۰۱۲ به دلیل ضرر در سرمایهگذاریهای ملکی دوران لوئیزویل، اعلام ورشکستگی کرد.