مایک سینگلتاری کیست؟
مایکل سینگلتاری (متولد ۹ اکتبر ۱۹۵۸) با لقب «سامورایی مایک»، بازیکن و مربی سابق فوتبال آمریکایی اهل ایالات متحده است. او در پست لاینبکر برای تیم شیکاگو بیرز در لیگ ملی فوتبال (NFL) به میدان میرفت. سینگلتاری پس از درخشش در دوران دانشگاهی برای بیلر بیرز، در دور دوم درفت سال ۱۹۸۱ توسط شیکاگو بیرز انتخاب شد. او در اواسط دهه ۱۹۸۰ به عنوان قلب تپنده خط دفاعی ترسناک بیرز شهرت یافت و عضو تیم قهرمان سوپربول XX بود که نیوانگلند پتریوتس را شکست داد. سینگلتاری در سال ۱۹۹۵ به تالار افتخارات ورزش تگزاس و در سال ۱۹۹۸ به تالار افتخارات فوتبال حرفهای راه یافت.
سینگلتاری پس از پایان دوران بازی، مربیگری را پیش گرفت. او ابتدا مربی لاینبکرهای بالتیمور ریونز و سپم سانفرانسیسکو فورتیناینرز شد. در سال ۲۰۰۸، پس از اخراج مایک نولان در جریان فصل، فورتیناینرز سینگلتاری را به سمت سرمربی ارتقا داد. او تا زمانی که تیم در فصل ۲۰۱۰ از رسیدن به پلیآف بازماند و با یک بازی مانده به پایان فصل اخراج شد، در این سمت باقی ماند. او همچنین سابقه مربیگری در لسآنجلس رمز، ممفیس اکسپرس (در لیگ منحلشده AAF) و دو فصل مربیگری در سطح دبیرستان را در کارنامه دارد.
کودکی و نوجوانی
مایک سینگلتاری در هیوستون تگزاس به دنیا آمد و آخرین فرزند از ده خواهر و برادر بود. پدرش، چارلز، در دالاس واعظ مذهبی بود. خانواده خیلی زود در هیوستون ساکن شد. مایک به همراه پدر، مادرش رودل و خواهران و برادرانش در یک خانه چوبی کوچک زندگی میکرد. در کنار خانهشان محلی به نام «کلیسای خدا» قرار داشت که چارلز خودش ساخته بود و هر یکشنبه در آن گیتار مینواخت. در طول هفته، پدر مایک به عنوان پیمانکار کار میکرد.
تراژدی به زودی سایه خود را بر خانواده انداخت. دیل سینگلتاری، سومین فرزند خانواده، به طرز ناگهانی درگذشت. دیل در اتاقی با برادر دیگرش، جیمز، میخوابید. چارلز جونیور بوی عجیبی را از اتاق حس کرد. تا زمانی که مایک و چارلز جونیور توانستند پنجره را بشکنند و وارد اتاق شوند، دودهای ناشی از اجاق زغالسنگ جان دیل را گرفته بود.
با سرد شدن رابطه مایک با پدرش، برادرش گریدی نقش پدر را برای او بازی کرد. گریدی جای خالی پدر را پر میکرد و به مایک جوان هشدار میداد که از شرابخواری و سیگار کشیدن دوری کند. علاقه مایک به فوتبال هر یکشنبه با تماشای بازیهای دالاس کابویز و ستایش بازیکنانی چون راجر استاباک، باب لیلی و لی روی جردن بیشتر میشد.
تراژدی دوباره سر رسید. گریدی، مردی که مایک به چشم پدر به او مینگریست، در تصادف شش خودروای که یک راننده مست باعث آن شده بود، کشته شد. راننده مست بیآسیب از این تصادف جان سالم به در برد.
سینگلتاری تحصیلات دبیرستانی خود را در دبیرستان اوان ای. وورثینگ در هیوستون گذراند. در کلاس نهم، مایک در پستهای گارد و لاینبکر به تیم منتخب ایالتی (All-state) راه یافت. با درخشش مایک در این دبیرستان که مخصوص دانشآموزان سیاهپوست بود، مادرش به تماشاچی دائمی بازیها تبدیل شد. با وجود نگرانیهای اولیه درباره نمرات پایین که ممکن بود صلاحیت بازی او را زیر سؤال ببرد، نمراتش بهتر شد. پس از یک دوران درخشان در وورثینگ، مایک بورسیه دانشگاه بیلر را کسب کرد و با مربی گرانت تیف، که مربی بعدی زندگیاش بود، آشنا شد.
دوران دانشگاهی
سینگلتاری تحصیلات خود را در دانشگاه بیلر در واکو، تگزاس ادامه داد. او به عنوان لاینبکر در سالهای جونیور (۱۹۷۹) و سنیور (۱۹۸۰) جایزه آل-آمریکن را کسب کرد. در این مدت او به طور میانگین ۱۵ تکل در هر بازی ثبت کرد و در سال ۱۹۷۸ با ۲۳۲ تکل رکورد تیم را شکست؛ از جمله ۳۵ تکل در بازی برابر دانشگاه هیوستون. در فصل ۱۹۸۰، بیلر ۱۰ بازی پیروز شد؛ این اولین بار در تاریخ دانشگاه بود که چنین موفقیتی کسب میشد.
سینگلتاری تنها بازیکن جونیور دانشگاهی بود که به تیم منتخب آل-ساوتوست کنفرانس دهه ۱۹۷۰ راه یافت. او دو بار برنده جایزه یادبود دیوی اوبراین شد؛ جایزهای که در آن زمان به برترین بازیکن منطقه جنوبغربی تعلق میگرفت و هنوز به جایزه مختص کوارتربکها تبدیل نشده بود. او چهار سال عضو تیم دانشگاه بود؛ ۹۷ تکل در سال اول، ۲۳۲ تکل (رکورد دانشگاه) در سال دوم، ۱۸۸ تکل در سال سوم و ۱۴۵ تکل در سال آخر را ثبت کرد. مجموع ۶۶۲ تکل او، رکورد جدیدی برای دانشگاه رقم زد. در سال ۱۹۷۸، او در بازی برابر آرکانزاس ۳۵ تکل و برابر اوهایو استیت ۳۱ تکل داشت. او سه سال عضو تیم منتخب آل-ساوتوست کنفرانس و دو سال آل-آمریکن بود. در سالهای ۱۹۷۹ و ۱۹۸۰، جایزه دیوی اوبراین را که به برترین بازیکن جنوبغربی داده میشد، دریافت کرد.
دوران حرفهای
سینگلتاری در هفتمین بازی فصل تازهکارش (۱۹۸۱) به عنوان لاینبکرِ شروعکننده در خط دفاعی شیکاگو بیرز به میدان رفت. در بازی برابر کانزاسسیتی چیفس که سومین بازی شروعکنندهاش بود، سینگلتاری عملکرد دفاعی خیرهکنندهای از خود نشان داد و ۱۰ تکل و یک فامبل اجباری ثبت کرد. او تقریباً به اتفاق آرا به تیم آل-روکی (بازیکنان تازهکار سال) راه یافت. سینگلتاری در طول ۱۲ سال دوران حرفهایاش ۱۷۲ بازی را برای بیرز شروع کرد؛ دومین رکورد تاریخ باشگاه. او بازیکنی به شدت پرشور بود و در ۱۱ فصل آخر حضورش، هر سال اولین یا دومین تکلزن بیرز لقب گرفت. او در کارنامه خود ۱٬۴۸۸ تکل حرفهای ثبت کرد که ۸۸۵ مورد آن تکلهای انفرادی بودند. او تنها دو بازی را از دست داد که هر دو در سال ۱۹۸۶ بود. او همچنین ۷ اینترسپشن و ۱۲ بازیابی فامبل را در کارنامه دارد.
در بازی برابر دنور برانکوز در سال ۱۹۹۰، او بهترین عملکرد فردی خود را با ثبت ۱۰ تکل انفرادی و ۱۰ پاسدستی به ثبت رساند. سینگلتاری با رکورد تیمی ۱۰ حضور در پرو بول، هشت بار آل-پرو و هر سال از ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۱ آل-NFC انتخاب شد.
او بیرز را به فصل ۱۵ برد و ۱ باخت در سال ۱۹۸۵ رساند. دفاع «۴۶» که توسط بادی رایان ابداع شده بود، باعث میشد سینگلتاری در تقریباً هر بازی بدون مزاحمت بماند. در آن فصل، او ۱۰۹ تکل انفرادی (۵۲ پاسدستی)، ۳ سَک، ۱ اینترسپشن، ۳ بازیابی فامبل، ۱ فامبل اجباری و ۱۰ دفاع پاس را ثبت کرد. او جایزه بهترین بازیکن دفاعی سال NFL را دریافت کرد و خط دفاعیاش را که رتبه اول کلی (اول در برابر دویدن؛ سوم در برابر پاس) را کسب کرده بود، رهبری کرد.
در طول پلیآف ۱۹۸۵، سینگلتاری در هر ۳ بازی عملکردی درخشان داشت. در بازی تقسیمبندی در خانه برابر نیویورک جاینتز، او در اوایل کوارتر اول یک فامبل را بازیابی کرد و در اوایل کوارتر سوم، فیل سیمز (کوارتربک) را در داون سوم سَک کرد. بیرز با نتیجه ۲۱-۰ پیروز شد. در بازی قهرمانی NFC برابر لسآنجلس رمز، سینگلتاری و بیرز دوباره مسلط بودند. مربی مایک دیتکا گفت که روز قبل از بازی، با خط حمله صحبت میکرده در حالی که سینگلتاری در اتاق کناری برای خط دفاعی سخنرانی انگیزشی میکرد. اگرچه شروع آرام بود، اما چند دقیقه بعد سامورایی مایک از فراز صدا میداد و بازیکنان دفاعی صندلیها را پرتاب کرده و میزها را واژگون میکردند. روز بعد، او یک بازی فراموشنشدنی رقم زد و در اوایل کوارتر دوم در داون سوم، اریک دیکرسون را پشت خط اسکریمج متوقف کرد. بیرز در نهایت با شکست نیوانگلند پتریوتس با نتیجه ۴۶-۱۰ قهرمان سوپربول XX شد. در آن بازی، سینگلتاری پاس یک تاچداون را قطع کرد، تمام طول بازی به کریگ جیمز (بازیکن دونده پتریوتس) ضربات ویرانگری وارد کرد و با ۲ بازیابی فامبل، رکورد سوپربول را همسطح کرد.
سینگلتاری در سالهای ۱۹۸۵ و ۱۹۸۸ از سوی آسوشیتد پرس بهترین بازیکن دفاعی سال NFL انتخاب شد. او در سال ۱۹۹۵ به تالار افتخارات فوتبال دانشگاهی و در سال ۱۹۹۸ به تالار افتخارات فوتبال حرفهای راه یافت. در سال ۱۹۹۹، او در لیست ۱۰۰ بازیکن بزرگ فوتبال مجله اسپورتنگ نیوز در رتبه ۵۶ قرار گرفت.
دوران مربیگری
آغاز مربیگری
در سال ۲۰۰۲، گروهی از فارغالتحصیلان دانشگاه بیلر، سینگلتاری را برای سمت سرمربیگری خالی این دانشگاه پیشنهاد دادند و یک کنفرانس تلفنی (با حضور مایک دیتکا و دیو مکگینیس) با مدیران دانشگاه ترتیب دادند. این سمت در نهایت به گای موریس رسید. سینگلتاری در آن زمان هیچ تجربه سرمربیگری یا مربیگری دستیار را نداشت و رئیس دانشگاه بعداً اظهار داشت که به دنبال مربی با تجربه «سرمربیگری» بودهاند.
در سال ۲۰۰۳، سینگلتاری مربی لاینبکرهای بالتیمور ریونز شد.
پس از فصل ۲۰۰۴، سانفرانسیسکو فورتیناینرز، مایک نولان (کوئوردیناتور دفاعی ریونز) را به عنوان سرمربی استخدام کرد و سینگلتاری نیز به همراه نولان از ریونز جدا شد تا دستیار سرمربی و مربی لاینبکرهای فورتیناینرز شود.
در سال ۲۰۰۷، سینگلتاری برای سمت سرمربیگری دالاس کابویز و سندیگو چارجرز مصاحبه داد، اما در نهایت رد شد.
با رفتن موریس از بیلر پس از فصل ۲۰۰۷، به نظر میرسید سینگلتاری گزینه اصلی جایگزینی او باشد و او نیز علاقه خود را به این شغل ابراز داشت. در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۷، ایان مککاو (مدیر ورزشی بیلر) برای مصاحبه با سینگلتاری به سانفرانسیسکو پرواز کرد. با این حال، سینگلتاری از پذیرش این سمت انصراف داد و جایگاه به آرت برایلز رسید. پسر مایک، مت، در سال ۲۰۰۷ از بازیکنان تازهوارد تیم بیلر بود.
سانفرانسیسکو فورتیناینرز
فصل ۲۰۰۸: پس از اخراج نولان در ۲۰ اکتبر ۲۰۰۸، سینگلتاری سرمربی موقت فورتیناینرز شد. او در اولین بازی خود به عنوان سرمربی که با نتیجه ۳۴-۱۳ برابر سیاتل سیهاوکس شکست خوردند، با بیش از ۱۰ دقیقه مانده به پایان بازی، ورنون دیویس (تایتاِند) را به رختکن فرستاد و بلافاصله موضع خود را روشن کرد. دیویس به دلیل سیلی زدن به برایان راسل (سِیفتی سیاتل) پس از یک گیرندگی، ۱۵ یارد جریمه شده بود. در کنفرانس مطبوعاتی پس از بازی، سینگلتاری عملکرد دیویس را «غیرقابل مربیگری» خواند و گفت که ترجیح میدهد با تیم ۱۰ نفرهای بازی کند تا با تیم ۱۱ نفرهای بیمیله کنار بیاید. او در همان سخنرانی جسورانه اعلام کرد: «من برنده میخواهم!»؛ جملهای که در طول دوران مربیگریاش به یکی از شعارهای اصلی روی بیلبوردهای منطقه خلیج سانفرانسیسکو تبدیل شد. بعداً گزارش شد که سینگلتاری در وقت استراحت بازی برابر سیهاوکس، هنگام سخنرانی برای نشان دادن عملکرد بسیار ضعیف فورتیناینرز در نیمه اول، عمداً شلوارش را درآورده بود!
با تحمل تیمی که تا آن زمان ۲ برد و ۵ باخت داشت، سینگلتاری توانست با رهبری خود فصل را با ۵ برد و ۴ باخت پشت سر بگذارد (رکورد نهایی تیم ۷-۹ شد). در ۲۸ دسامبر ۲۰۰۸، پس از پیروزی ۲۷-۲۴ در بازی برگشتی برابر واشنگتن ردسکینز، پیشنهاد سرمربیگری دائمی به سینگلتاری داده شد و او قرارداد ۴ ساله و ۱۰ میلیون دلاری فورتیناینرز را امضا کرد.
فصل ۲۰۰۹: پس از پایان مثبت فصل ۲۰۰۸، سینگلتاری تیم را به یک شروع ۳ برد و ۱ باخت در فصل ۲۰۰۹ رساند. با وجود شکست در ثانیههای آخر برابر مینهسوتا وایکینگز (به رهبری برت فاور) در هفته سوم، فورتیناینرز برابر قهرمان کنفرانس NFC یعنی آریزونا کاردینالز و رقبای بخش خود یعنی سیاتل سیهاوکس و سنتلوئیس رمز پیروز شد.
در حالی که فورتیناینرز در هفته پنجم توسط آتلانتا فالکونز با اختلاف زیادی شکست میخورد، سینگلتاری به خاطر بازی ضعیف تیمش عصبانی شد؛ او پس از بازی برای رفتارش ابراز پشیمانی کرد و گفت که آرزو داشت «آداب مربیگری بهتری» داشت و تأکید کرد که «به مرور زمان در این موارد بهتر خواهد شد.» در هفتههای آینده، سینگلتاری و جیمی ری (کوئوردیناتور حمله) برنامههای بازی فورتیناینرز را به شدت تغییر دادند و الکس اسمیت را به جای شان هیل در پست کوارتربک شروعکننده قرار دادند و به هجوممحورتر (spread offense) گرایش یافتند. برنامه جدید نتایج متفاوتی داشت؛ فورتیناینرز از هفته ۷ تا ۱۳ رکورد ۲ برد و ۵ باخت را ثبت کرد و امیدهای پلیآفشان کمرنگ شد. اما در هفته ۱۴ و بازی شب دوشنبه برابر آریزونا کاردینالز، سینگلتاری و کادر فنیاش توانستند فرانک گور (بازیکن دونده) را بهتر در سیستم هجومی ادغام کنند و به پیروزی چشمگیر ۲۴-۹ دست یافتند.
با این پویایی و امیدهای اندک برای پلیآف، فورتیناینرز در هفته ۱۵ به دیدار فیلادلفیا ایگلز رفت و ۲۷-۱۳ شکست خورد. پس از بازی، سینگلتاری ناامید بر نیاز تیم به پیشرفت تأکید کرد، اما همچنان از اسمیت به عنوان کوارتربک شروعکننده حمایت کرد. سینگلتاری با پیروزی برابر دیترویت لایونز و سنتلوئیس رمز، فصل را با نتیجه ۸-۸ به پایان رساند؛ این اولین فصل بدون باختِ تیم از سال ۲۰۰۲ بود.
پنج بازیکن تیم ۲۰۰۹ برای بازی در پرو بول NFL انتخاب شدند: پاتریک ویلیس، اندی لی، ورنون دیویس، فرانک گور و جاستین اسمیت.
همچنین در سال ۲۰۰۹، سینگلتاری به همراه اعضای شیکاگو بیرزِ سال ۱۹۸۵، رقص معروف سوپربول را برای یک تبلیغ تلویزیونی بوست موبایل در زمان سوپربول XLIV دوباره اجرا کردند.
فصل ۲۰۱۰: فورتیناینرز فصل ۲۰۱۰ را با ۰ برد و ۵ باخت آغاز کرد که بدترین شروع آنها از سال ۱۹۷۹ بود. اولین برد تیم در هفته ۶ با شکست اوکلند ریدرز به دست آمد. در هفته ۱۰، سانفرانسیسکو در وقت اضافه با نتیجه ۲۳-۲۰ سنتلوئیس رمز را به سختی شکست داد. در خانه، فورتیناینرز در ۲۱ نوامبر با نتیجه ۲۱-۰ برابر تامپا بی بوکانیرز شکست خورد و اولین شکست بدون امتیاز خانگی خود از ۳ اکتبر ۱۹۷۷ را تجربه کرد. بازی برگشت با رمز در ۲۶ دسامبر برگزار شد که فورتیناینرز ۲۵-۱۷ باخت و از رسیدن به پلیآف بازماند. پس از این بازی، فورتیناینرز سینگلتاری را اخراج کرد. جیم تومسولا (مربی خط دفاعی) هفته آخر فصل را سرپرستی تیم را بر عهده گرفت.
مینهسوتا وایکینگز
فصل ۲۰۱۱: در ۱۸ ژانویه ۲۰۱۱، سینگلتاری تأیید کرد که به کادر مربیگری مینهسوتا وایکینگز به عنوان مربی لاینبکرها و دستیار سرمربی میپیوندد.
لسآنجلس رمز
فصل ۲۰۱۶: پس از دوری از لیگ از سال ۲۰۱۴، سینگلتاری برای سمت خالی مربیگری لاینبکرهای نیویورک جاینتز مصاحبه کرد. بن مکادو (سرمربی جاینتز) و سینگلتاری هر دو در سال ۲۰۰۵ در فورتیناینرز با هم کار کرده بودند. جاینتز در نهایت بیل مکگاورن (دستیار سابق فیلادلفیا ایگلز) را برای این سمت استخدام کرد.
در ۲۸ ژوئن ۲۰۱۶، سینگلتاری در مصاحبه با یک ایستگاه رادیویی اعلام کرد که به عنوان مشاور خط دفاعی لسآنجلس رمز به ردههای مربیگری بازمیگردد. این انتقال، سینگلتاری را با جف فیشر (همتیمی سابقش در بیرز و سرمربی وقت رمز) دوباره همراه کرد.
ممفیس اکسپرس
در ۱۰ مه ۲۰۱۸، سینگلتاری به عنوان سرمربی ممفیس اکسپرس در ائولیانس آو آمریکن فوتبال (AAF) معرفی شد. اکسپرس با رکورد ۲ برد و ۶ باخت پیش از آن که لیگ بقیه فصل را لغو کند، بازی کرد. این لیگ در نهایت تمام فعالیتهایش را متوقف کرد.
مربیگری در دبیرستان
در ۲۹ مارس ۲۰۱۸، سینگلتاری شغلی را در آکادمی مسیحی ترینیتی در ادیسون، تگزاس پذیرفت. او پس از ثبت رکورد ۱ برد و ۲۱ باخت در دو فصل، در دسامبر ۲۰۱۹ این مدرسه را ترک کرد.
فعالیتهای دیگر
سینگلتاری یک سخنران انگیزشی و یک کشیش مقرر است.
او نویسنده مشترک چندین کتاب است:
- فراخوان شاتها: مایک سینگلتاری (به همراه آرمین کتیان)، مکگرا-هیل کانتمپورری، ۱۹۸۶.
- سینگلتاری درباره سینگلتاری (به همراه جری بی. جنکینز)، توماس نلسون، ۱۹۹۱.
- بابا بالاخره خانه است؛ آنچه پدران برای خانوادهمحوری نیاز دارند (به همراه راس پیت)، زاندروان، ۱۹۹۸.
- سینگلتاری یکبهیک (به همراه جی کارتی)، ریگال بوکس، ۲۰۰۵.
سینگلتاری یکی از شرکتکنندگان فصل اول سریال واقعنمای سیبیاس با نام «فراتر از لبه» بود که در مارس ۲۰۲۲ پخش شد.
زندگی شخصی
سینگلتاری که یک کشیش مقرر است، مسیحی انجیلی معتقدی است. او در مصاحبه با برنامه ۷۰۰ کلاب گفت: «برای من، مسیح یعنی همه چیز. میدانم که او در هر کاری که انجام دهم پشتیبان من است. این به من آزادی کامل میدهد تا مردی باشم که او از من خواسته است.»
سینگلتاری و همسرش کیم، هفت فرزند دارند. پسرش مت در سال ۲۰۰۷ به عنوان لاینبکر تازهوارد به تیم بیلر پیوست. با این حال، مت به دانشگاه پلیتکنیک کالیفرنیا منتقل شد و در آنجا لاینبکر سال سوم بود. برادرزاده او، وانتز، مربی لاینبکرهای دانشگاه لیبرتی است و پیش از این زیر نظر مایک در فورتیناینرز مربیگری میکرد.
دوین سینگلتاری، بازیکن دونده هیوستون تکسنز، هیچ نسبت فامیلی با مایک و کیم سینگلتاری ندارد.