جیمز پاکارد لاو (زاده ۱۹۵۰) مدیر سازمان بینالمللی اکولوژی دانش است که پیشتر با نام پروژه مصرفکننده فناوری شناخته میشد. این سازمان غیردولتی با دفترهایی در واشینگتن دی.سی. و ژنو، عمدتاً بر مسائل مربوط به مدیریت دانش و حکمرانی، از جمله سیاستها و رویههای مالکیت فکری و سیاستهای نوآوری، به ویژه در ارتباط با مراقبتهای بهداشتی و دسترسی به دانش، تمرکز دارد.
لاو به عنوان مشاور چندین آژانس سازمان ملل، دولتهای ملی، سازمانهای بینالمللی و منطقهای و سازمانهای غیردولتی بهداشت عمومی فعالیت میکند. او رئیس مشترک آمریکایی گروه کاری گفتگوی مصرفکنندگان فراآتلانتیک در زمینه مالکیت فکری، بنیانگذار و رئیس سازمان اختراعات ضروری، رئیس اتحادیه حوزه عمومی و رئیس ائتلاف جامعه مدنی است. در گذشته نیز عضو گروههای کاری پزشکان بدون مرز در زمینه مالکیت فکری و تحقیق و توسعه، منشور آدلفی در مورد خلاقیت، نوآوری و مالکیت فکری و گروه کاری ابتکار گفتگوی سیاستگذاری در زمینه مالکیت فکری بوده است.
تحصیلات و اوایل دوران کاری
لاو در سال ۱۹۵۰ در بلویو، واشینگتن متولد شد. پس از اتمام دبیرستان، ۱۳ سال در آلاسکا زندگی و کار کرد، ابتدا به عنوان کارگر کنسرو ماهی. در سال ۱۹۷۴، او سازمان غیرانتفاعی گروه منافع عمومی آلاسکا را تأسیس کرد که برای وادار کردن شرکتهای نفتی به اختصاص بخشی از درآمد خود به جامعه مبارزه میکرد. این تلاش در نهایت به تأسیس صندوق دائمی آلاسکا منجر شد.
در سال ۱۹۸۰، لاو آلاسکا را ترک کرد و به تحصیل بازگشت. او مدرک کارشناسی ارشد مدیریت عمومی از مدرسه کندی هاروارد و کارشناسی ارشد امور عمومی از مدرسه وودرو ویلسون پرینستون دریافت کرد. سپس به عنوان اقتصاددان در شرکت فرانک راسل استخدام شد. او سیستم نسبتدهی بازدهی برای صندوق بازنشستگی DEC، سیستم گزارشدهی پرتفوی برای صندوق بازنشستگی IBM و ارزیابی سرمایهگذاری اجتماعی توسط صندوقهای سرمایهگذاری ایالتی را برای بنیاد فورد توسعه داد.
دوران فعالیت در منافع عمومی
از سال ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۶، لاو برای مرکز مطالعه قانون پاسخگو به ریاست رالف نیدر کار کرد. او در این دوره، تلاشهایی برای گسترش دسترسی عمومی به پایگاههای داده دولتی آمریکا رهبری کرد. یکی از این تلاشها، کمپین «جواهر تاج» بود که هدف آن دسترسی عمومی به مهمترین پایگاههای داده فدرال، از جمله پروندههای کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا، ثبت اختراعات، لایحههای در دست بررسی در کنگره، چکیدههای پزشکی و آرای دادگاهها و قوانین بود.
در سال ۱۹۹۶، لاو با ریچارد استالمن برای تأسیس اتحادیه حوزه عمومی همکاری کرد که هدف آن شکست پیشنهاد تصویب پیمانی برای حفاظت از عناصر غیرکپیرایت پایگاههای داده در کنفرانس دیپلماتیک WIPO بود.
در سال ۱۹۹۷، لاو با رالف نیدر برای وادار کردن وزارت دادگستری آمریکا به طرح دعوی ضد انحصار علیه مایکروسافت به دلیل رفتار ضد رقابتی در ارتباط با مرورگرهای وب و سایر محصولات نرمافزاری ویندوز همکاری کرد. نیدر و لاو بعدها از چندین تولیدکننده کامپیوتر خواستند تا به مصرفکنندگان امکان انتخاب لینوکس یا سایر سیستمهای عامل را بدهند و از OMB خواستند تا از قدرت خرید خود برای الزام مایکروسافت و دیگران به استفاده از فرمتهای داده باز استفاده کند.
در سال ۱۹۹۹، لاو به همراه چندین فعال ایدز و گروههای بهداشت عمومی مانند پزشکان بدون مرز، اقدام بینالمللی بهداشت و Act Up، کمپین جهانی را برای ترویج صدور اجباری مجوز برای ثبت اختراعات داروها برای ایدز و سایر بیماریها راهاندازی کردند.
در سال ۲۰۰۱، لاو با یوسف حمید، رئیس سیپلا، شرکت پیشرو در تولید داروهای ژنریک هند، مذاکره کرد تا قیمت روزانه ۱ دلار برای رژیم درمانی ایدز NVP+D4T+3TC تعیین شود. «پیشنهاد سیپلا» تیتر اخبار سراسر جهان شد و کوفی عنان و دیگران را به فراخوان برای ایجاد صندوق جهانی HIV، سل و مالاریا ترغیب کرد. مذاکرات بر سر قیمت ۱ دلاری داروی ایدز موضوع مستند «آتش در خون» درباره دسترسی به داروهای ایدز بود.