دار و دسته سوراخدردیوار گروهی از راهزنان دوره غرب وحشی آمریکا بودند که نام خود را از گذرگاه سوراخدردیوار در شهرستان جانسون، وایومینگ، گرفته بودند. این محل به عنوان پایگاه چندین باند راهزنی عمل میکرد.
این گروه در واقع ائتلافی از چند باند جداگانه بود که هر کدام به طور مستقل دست به سرقت میزدند. اگرچه گاهی اعضای یک باند با باندهای دیگر همراه میشدند، اما معمولاً هر باند به صورت مستقل عمل میکرد. پایگاه سوراخدردیوار مزایای جغرافیایی زیادی داشت: به راحتی قابل دفاع بود و مأموران قانون نمیتوانستند بدون شناسایی شدن وارد آن شوند.
این محل دارای زیرساختی منظم بود، از جمله اصطبل، کابینهای مسکونی و انبارهای غذا. هر باند قواعد خاص خود را داشت، از جمله روشهای حل اختلاف و ممنوعیت سرقت از لوازم باندهای دیگر. اعضای مشهور این گروه شامل بوچ کاسیدی و ساندنس کید بودند.
با وجود تلاشهای مکرر مأموران قانون، هیچگاه نتوانستند به طور کامل این پایگاه را فتح کنند. در نهایت، با گذر زمان و تغییر شرایط، این محل در اوایل قرن بیستم متروک شد.
در فرهنگ عامه
دار و دسته سوراخدردیوار در آثار مختلفی از جمله فیلمها، بازیها و کتابها به تصویر کشیده شده است. از جمله فیلمهای مشهور میتوان به بوچ کاسیدی و ساندنس کید (۱۹۶۹) اشاره کرد.