جورج گارنت جانکین (۱۹ نوامبر ۱۸۳۹ تا ۲۲ فوریه ۱۸۹۵) شخصیتی چندوجهی بود که در نقشهای مختلفی از جمله معلم، سرباز ارتش کنفدراسیون، وکیل، مدیر آموزش شهرستان، قاضی و دادستان ایالتی فعالیت کرد.
او در میلتون، پنسیلوانیا، متولد شد. پدرش، دیوید زاویر جانکین، یک کشیش سرشناس بود. جورج همچنین برادرزاده جورج جانکین، رئیس کالج واشینگتن (سلف دانشگاه واشینگتن و لی) بود.
جانکین در سال ۱۸۵۹ از کالج واشینگتن در ویرجینیا فارغالتحصیل شد و به کریستینزبورگ رفت تا بهعنوان دستیار کاپیتان دبلیو. سی. هگان در آکادمی مونتگمری تدریس کند.
در ۵ نوامبر ۱۸۶۲، او با بتی مونتاگ ازدواج کرد. پدر بتی، آر. دی. مونتاگ، منشی دادگاههای منطقه بود. آنها ۱۲ فرزند داشتند.
جانکین که یک پرسبیتری بود، بهعنوان شماس کلیسا و عضو هیئت امناء دانشگاه واشینگتن و لی فعالیت میکرد.
او بهعنوان سرباز ساده در گروه «فنسیبلز» تحت فرماندهی استونوال جکسون در ارتش کنفدراسیون خدمت کرد. پس از اسارت در کرنستاون، به فرماندهی گروهان ای، هنگ ۲۵ام پیادهنظام ویرجینیا منصوب شد.
پس از دریافت نامههایی از پدرش مبنی بر بیماری مادرش، به اتحادیه وفاداری کرد، اما پس از کشف فریب، به کنفدراسیون بازگشت. او آخرین سرباز کنفدراسیون بود که در ویرجینیا مجروح شد، در نبردی که سه روز پس از تسلیم لی در آپوماتوکس رخ داد.
جانکین در گورستان سانست کریستینزبورگ به خاک سپرده شده است.